Michael Jackson - Michael (2026)

Voor een soundtrack van een film over de grote MJ is dit wel echt een slappe release.

Juist deze had de MJ estate kunnen gebruiken om hem wat aantrekkelijker te maken dmv wat bonus tracks... zij het demo's of instrumentale tracks, maar het is gewoon weer één van de vele verzamel albums.

Ik mag toch hopen dat de jeugd die dit gaat zien, een betere best of gaat aanschaffen.

Ja, dit is wel echt een rommeltje. Jammer! Kijk wel enorm uit naar de film.

Het is geen best of verzamelaar, het is een soundtrack. Alles lijkt er op te wijzen dat de film zich richt op zijn opkomst en top van zijn carrière, en niet het lange verval, en dat vind ik alleen maar goed nieuws. Grappig dat ze ook 2 nummers van het live album van The Jacksons (Triumph tour) hebben geplukt.

edit: bovenstaande schreef ik obv beelden die ik tot nu toe had gezien (van start van J5 tot aan Motown 25 en de totale lancering dat jaar), maar ik lees nu toch dat de film doorgaat na zijn "golden era", en zijn hele leven beslaat tot aan zijn dood, incl transformaties, schandalen en dus waarschijnlijk ook het (mijn mening) artistieke verval.

De film zal zich richten op het begin van zijn carrière met The Jackson 5 t/m het begin van zijn solocarrière. Dan is deze tracklist juist logisch.

Invincible was achteraf gebleken zijn laatste én minste plaat. Als dat artistiek verval heet dan tekent elke artiest daarvoor. Voor MJ begrippen een mindere worp maar er staan zeker nog puike dingen op.

Ik vond de nieuwe songs van History al erg pover. Één en al boosheid en muzikaal ook allemaal voortborduren op 1 dun thema (m.u.v. Stranger in Moscow). Ik denk dat het koppelen van deze niet zo sterke release aan een verzamel schijfje ook een strategische set was.
Voor mij begon het bij Bad al. Een soms wat kinderlijke onsamenhangende plaat, als een verzameling hits, met een wel erg kille productie. Maar nog steeds erg succesvol uiteraard en vooral van waarde vanwege de tour.
Dangerous was vooral onevenwichtig en lang. Het eerste deel vond ik meer een Teddy Riley plaat dan eentje van Jackson (die mee wilde liften op het succes van New Jack Swing), wat ik eigenlijk wel leuk vond omdat ik dat toen ook draaide, maar dat is persoonlijk. Helaas begon ook de kleffe Disney bende hier, verder op het album, al.
Dus ja, in allerlei opzichten flink verval na zijn piek rond 83, tot 84 als Victory tour mee pakt. Neemt niet weg dat zijn eerste wereld tour natuurlijk ook nog een toffe happening was om mee te maken. Die andere 2, en met name History tour, waren wat mij betreft exemplarisch voor wat ik hier probeer te schetsen.

Dus.. als de film, zoals MJ_DA_MAN hier boven schrijft, toch inderdaad draait om zijn carrière tot aan de totale Jackson mania rond 83 (wie dat heeft meegemaakt weet wel hoe groot dat was), dan vind ik dat eigenlijk wel een mooie respectvolle keuze.

Vanwege de prachtige hoes en de film die ik heel graag wil zien én voor de verzameling, zou ik deze lp normaliter meteen aanschaffen. Maar vanwege de relatieve korte tijdsduur en niks nieuws onder de zon, sla ik hem toch over, zelfs op cd. Als je ouder wordt, ga je toch kritischer om met wat je nog waard vind om in huis te halen.

Een volledige live-registratie van Michael zelf - dus zonder zijn broertjes - had, gezien het karakter van de film, natuurlijk het meest logisch geweest. Dan had je ook echt iets nieuws kunnen brengen. Maar ik vermoed dat ze zoiets niet in de archieven hebben bij Sony en de erven Jackson.

Ik ben geen superfan, maar kan met name het tijdperk vanaf Off the wall tot aan (vooruit, tot en met) Bad zeer waarderen. Maar dit is - hoewel een soundtrack - in de praktijk natuurlijk de zoveelste incomplete en rommelig samengestelde verzamelaar van nummers die we al lang in huis hebben. Wel leuk dat ze Working day and night er nog tussen gefrommeld hebben. Was nooit een single, maar wel een ijzersterk nummer. Ook voor Jacko zelf, om z'n dance moves op te demonstreren.

Er zijn registraties van Bad Yokohama (aan het begin van de tour in '87) en Wembley (zomer '88 een maand na Rotterdam waar ik bij was als 15 jarige ). Simpele montage weliswaar, opgenomen met niet heel veel camera's voor moderne begrippen, en geen super kwaliteit maar ik ben van mening dat deze concerten muzikaal als geheel een stuk leuker en spontaner waren dan alles wat er na komt. Van Dangerous is ook best wat te vinden maar later werd het meer herhaling, playback, grootheidswaanzin, meer verschuiving naar pop etc etc.
Dat Yokohama concert is eigenlijk een soort overgang tussen Victory tour en Bad waar zijn broers vervangen zijn door dansers en ook nummers als Thing i do for you, Lovely one en Shake your body werden opgevoerd. Funky nummers waar ik heel wat meer mee heb dan Heal the world etc. Zelfs tijdens deze tour vond er al een verschuiving plaats in het repertoire en af en toe al playbacken.

+ 1. Ja, de spontaniteit ging er bij MJ tijdens en vooral ná de Bad-periode wel heel snel vanaf. Zowel in de muziek (teveel kille, machinale beats en dat hikje van 'm begon al snel te vervelen) als in de live-optredens. Die werden grootster en strakker geregistreerd, maar dat hele gedoe rond de 'King of Pop' en de bijbehorende grootheidswaan stootte me echt af. Het werd inderdaad ook meer pop dan funk, en vooral dat laatste element sprak me altijd zo aan in de muziek van MJ en zijn broers.

Zelfs de albumtitel is verwarrend. Hadden we al niet een - overigens zeer omstreden - album dat Michael heette?