RAYE - THIS MUSIC MAY CONTAIN HOPE. (2026)

Ik zat qua associaties vooral een bandje daarvoor: Destiny's Child. Maar ik hoor ook waar de inspiratie vandaan komt. Daar vind ik overigens niets mee verder; het levert een prima album op.

Beyonce heeft 0 gevoel. Niet onbelangrijk in muziek. RAYE is veel meer waard.

Click Clack Symphony is een meesterwerkje.

Dit slaat ook als een tang op een varken natuurlijk. Ga eens even snel Protector van haar laatste plaat luisteren dan. Hedde gij zeep in de oren of woat!

Daarom schrijft ze muziek met en voor Beyonce, dat is haar waarde.
Sing and songwriter ten top.

Check eens de songteksten van deze artiesten, beide doen ze hun ding EN met hun eigen stempel.
Shijt aan de mainstream saaie muziek.

Protector van Beyonce net opgezet.
Ik vind Beyonce ondanks de technische perfectie eerder vocaal kil. Maar dat is natuurlijk maar mijn mening. Sorry, zit niet in kamp Beyonce.

Hetzelfde vind ik bijvoorbeeld van Adele. Nieuwkomer Sienna Spiro raakt me zo veel meer..

Ik snap de Beyonce-vergelijking wel ergens,maar dan kan je misschien ook Janelle Monae noemen die ik fantastisch vond op DTRH 2019.

Los van het vocale is dit muzikaal toch veel meer mijn dada. Wat een absolute topsingles..die ook alle 3 anders klinken. Maar toch de eigen signatuur dragen. Een wereldster bij deze.

Heb hier hetzelfde gevoel als bij Rosalia- Lux.
Dit is niets voor mij, ondanks ik wel de kwaliteit (h)erken.

't is een soort concept album, een moderne Pop Soul Jazzy musical over haar eigen leven (?).

Ze mag dan niet vergeleken willen worden met Amy ("toch niet die van Sheldon" ) ik snap dat wel en hoor ook wel Estelle en Neneh Cherry terug in haar stem en stijl. Ze heeft een fijn Engels accent en ook daardoor steekt het boven andere Pop acts uit.

En ook al vind ik bepaalde aspecten van dit album wat overdreven (wat me ook irriteert aan musicals) er valt goed mee te leven, door de grote muzikale variëteit en de warmte in haar stem.

Grappig dat je Estelle noemt, want dat was ook een van mijn associaties bij het beluisteren van dit album. Vroeger veel naar Jools Holland (BBC) gekeken en mede door dat programma zijn aardig wat zangeressen in the spotlight gekomen, onder wie ook deze Raye. Als je de live opnames van Raye in die show terugkijkt, zie je dat de dame in kwestie echt wel getalenteerd is. Dan vraag je je af, waarom dit album dan zo 'over the top is': i.p.v. een bescheiden richtingaanwijzer een groot neonverlicht bord met de tekst this way for REAL emotions.

Ik ben maar met weinig werk van RAYE bekend al heb ik wel gezien dat de BBC daar inderdaad flink aandacht aan bestede. Maar ook ik kijk veel minder naar Jools (is misschien ook minder frequent op tv ?)

Ik twijfel niet aan de talenten van deze zangeres, alleen hoe het verpakt en geserveerd wordt is iets wat ik associeer met concept albums en/of musicals. Als je het onderwerp daarvan waardeert dan kan je veel accepteren wat eigenlijk afstoot.

Zoals die weerwolf intro bij "Beware...the SLLB" dat is vergelijkbaar met de intro van Alice Cooper's "The Black Widow" van het concept album "welcome to my nightmare" ingesproken door Vincent Price. Dat album waardeer ik heel hoog en misschien groeit deze van RAYE nog... heb er nog weinig naar geluisterd.

Mijn ervaring is dat de eerste beluistering altijd de meest kritische is, met de hoogste (of laagste) verwachtingen als startpunt.

Ik weet niet of het zo bedoeld is maar 'oma RAYE' laten zeggen "your husband is coming" is toch wel een beetje kinky, toch ? Of vergis ik mij ? is in elk geval beter dan dat 'opa RAYE' het zegt

Ik zou het wel verontrustend vinden als mijn oma tegen mij zou zeggen: je man komt eraan ja

Die hype dat namen en titels in CAPS LOCK geschreven moeten worden mag ook weleens overgaan trouwens.

Het is een goed album die niet snel verveelt. Ik ben wel van mening dat het album als enkelaar met dus minder nummers overtuigender had geklonken. Er zit naar mijn idee toch wat overbodig materiaal tussen. Niettemin blijf ik het toch een dikke 4 sterren waard.