The Hanging Stars - Just a Day (2026)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Roots / Rock
Label: Loose
-
All Your Yesterdays (2:34)
-
The Glasshouse (2:58)
-
Sister of the Sun (3:06)
-
Think I'll Be Alright (3:15)
-
Let It Slide (2:21)
-
(Keep On) Making Me Wait (3:43)
-
Big Red Car (4:18)
-
Time Is Nothing (3:14)
-
Run Run Run (2:48)
-
Show Me the Way (2:39)
-
My Lucky Charm (4:12)
-
Just a Day (2:48)
0
geplaatst: 10 augustus, 22:29 uur
Ik mag deze band. In november 2022 waren ze op het Groningse Take Root festival geboekt, sindsdien ben ik hun muziek gaan luisteren en gaan volgen. Ikzelf hoor een goede inspiratie van bijvoorbeeld de jaren zestig band Buffalo Springfield. De nummers worden compact gehouden, een duidelijke slaggitaar met daarboven elektrische (solo)gitaar, waarbij in de nummers gezorgd wordt voor een samenhang.
Baanbrekend is hun stijl niet. Maar het is zeker ook geen 'dertien in een dozijn' type band. Ook op dit album is het geluid, de stijl sympathiek, positief, zoals openingsnummer All those yesterdays. Het aansluitend nummer The glasshouse heeft dan een zelfde atmosfeer, maar is sneller en iets krachtiger. Sisters of the sun begint dan met een warme akkoordenschema, vlot in het nummer de vocale ondersteuning via de zang van koortjes. Alhoewel het nummer niet lang duurt, kan gitarist Patrick Ralla twee fijne solo's kwijt. Dat geld voor diverse nummers op het album: de gitaarsolo's in dienst van het nummer, niet om uitgebreid rekkend te soloëren.
Op het album: Orgel of keyboards voor de fijne ondersteuning. Zanger Richard Olson zingt prettig.
Het nummer Big Red Car vind ik het fijnste nummer. Ietwat droog, warme elektrische gitaarrif als een soort lichte tegenhanger van het voorafgaande sterk electrisch gespeelde nummer. Alsof er in het nummer een kleine troost wordt gezocht.
De nummers op het album klinken compleet, vol, alsof ze op veel plekken goed gevuld zijn. Daardoor is het geen gemis dat er geen nummer boven de vijf minuten zijn. Fijne singersongwriterrootsrockmuziek.
Baanbrekend is hun stijl niet. Maar het is zeker ook geen 'dertien in een dozijn' type band. Ook op dit album is het geluid, de stijl sympathiek, positief, zoals openingsnummer All those yesterdays. Het aansluitend nummer The glasshouse heeft dan een zelfde atmosfeer, maar is sneller en iets krachtiger. Sisters of the sun begint dan met een warme akkoordenschema, vlot in het nummer de vocale ondersteuning via de zang van koortjes. Alhoewel het nummer niet lang duurt, kan gitarist Patrick Ralla twee fijne solo's kwijt. Dat geld voor diverse nummers op het album: de gitaarsolo's in dienst van het nummer, niet om uitgebreid rekkend te soloëren.
Op het album: Orgel of keyboards voor de fijne ondersteuning. Zanger Richard Olson zingt prettig.
Het nummer Big Red Car vind ik het fijnste nummer. Ietwat droog, warme elektrische gitaarrif als een soort lichte tegenhanger van het voorafgaande sterk electrisch gespeelde nummer. Alsof er in het nummer een kleine troost wordt gezocht.
De nummers op het album klinken compleet, vol, alsof ze op veel plekken goed gevuld zijn. Daardoor is het geen gemis dat er geen nummer boven de vijf minuten zijn. Fijne singersongwriterrootsrockmuziek.
* denotes required fields.
* denotes required fields.