Triangle - Homonymie (1973)

Triangle , een Franse proggroep, die eind jaren 60 werd opgericht en 1974 uit elkaar ging. Ze hebben in deze tijd 3 albums gemaakt, waarvan 'Homonymie' de derde en tevens laatste is. De groep kende nogal wat wisselingen, dit album werd gemaakt door het volgende kwintet :
Marius "Mimi" Lorenzini gitaar; François Jeanneau op keyboards en saxofoonJe, Pierre Prévotat drums (de enige die al vanaf het begin bij de band was), René Devaux als bassist en Denis Duhazé als extra gitarist en zanger. De laatste twee hebben enkel met dit album meegespeeld.

Het eerste album was nog half in het Engels, met het tweede album had de groep zeer zeker wel succes. Dat album (gewoon Traingle of Vol. 2 of Viens Avec Nous geheten) deed het erg goed, op 2 nummers speelde trouwens Jean-Michel Jarre mee. Inspiratiebronnen waren vooral Jethro Tulle en vanuit de Canterbury scene Caravan. Mede door deze laatste groep schoof de muziek wat meer richting jazzy prog, wat onderling nogal tot wat problemen leidde.
De groep ging de concurrentie aan met de andere bekende prog groep uit Frankrijk 'Ange' en in wat mindere mate 'Magma'. Trouwens, beide groepen hadden in het begin veel te denken aan de bekende muzikant en producer Claude-Michel Schönberg.

Het derde album 'homonymie' ging verder met de koers van 'viens avec nous'. Met wat nieuwe leden werd het nog wat jazzier en ook de bekende jazz violist Stephane Grappelli speelde met een nummer mee. Twee nummers werden opgenomen in de Abbey Road studio in Londen. Het verschil met Ange is dat de muziek van Ange ook nog iets chanson achtig heeft, dat is bij Triangle minder het geval. Ze zingen wel in het Frans ! De muziek is trouwens geheel niet verkeerd en ook niet zo heel erg jazz achtig. Het begint stevig met 'La Voyante' en bij 'La Route Infernale' vallen ed conga's erg op. 'Terre' is een echt prognummer dat bijna 8 minuten duurt. Met allerlei muzikale wisselingen is het een heel mooi prog nummer. Het laatste nummer van kant A (nummer 4) is vergeleken met Terre een niemendalletje. Kant 2 is wel iets jazzier, kaar zeker niet verkeerd.
Toch liet het publiek de groep met dit album in de steek, de verder doorgezette jazzy koers werd niet positief beoordeeld.

Ik heb dit album in een Franse kringloop dit album op vinyl kunnen scoren. Flink schoongemaakt, maar het klinkt prima. Het is verder best lastig om iets van deze Franse prog groep te pakken te krijgen. Men heeft op een gegeven moment wel alle drie de platen in een cd boxje uitgegeven, maar op zeer beperkte schaal. Toch hoop ik het tweede album ook nog een keer te kunnen scoren. het is best goed verkocht, dus wie weet...