The 5th Dimension - The Age of Aquarius (1969)

Ondanks de enorme hit Aquarius/Let the sunshine valt deze LP toch iets tegen. De opener stond wekenlang nummer 1 in Amerika. Wedding bell blues haalde deze toppositie trouwens ook. Geweldige songs. Ook Blowing away, Skinny man en Working on a groovy thing zijn meer dan voldoende. De rest is toch minder. Door de covers Sunshine of your love, Let it be me en Those were the days krijg ik het gevoel met een haastklus te maken te hebben. Misschien komt dat doordat de groep op dat moment een heel druk programma had zodat er hier en daar snel iets opgenomen moest worden in de studio. Neemt niet weg dat het eerste nummer gewoonweg een absolute klassieker is. Slechts nummer 12 in de top 40 in Nederland. Niet te begrijpen. Maar ja, ook Sly & family stone heeft in Nederland geen potten kunnen breken. Hoe bestaat het..

Na het horen van de eerste vier nummers was het me een raadsel waarom deze plaat zo'n laag gemiddelde heeft, maar het is precies wat mijn voorganger al schrijft: daarna wordt het minder.

Gezellige gospelpop, daar niet van, maar het neigt soms wel heel erg naar formulewerk. En dat is toch jammer, want ze hebben dan al bewezen dat ze nummers geweldig kunnen coveren. Hun versie van Aquarius/Let the sunshine is voor mij zelfs een van de sterkste nummers van het decennium en de Laura Nyro-covers Blowing Away en wedding Bell Blues maken mij erg nieuwsgierig naar de originelen. De andere topper Skinny Man lijkt overigens wel speciaal voor Fifth Dimension geschreven. Maar ja, verder is het dus niet veel soeps, helaas...

Nummer 98 in de 100 Greatest Albums of 1969 en 202 in de 1969 chart van Best Ever Albums.
Ik begrijp de opmerkingen in de 2 berichten hierboven goed. Het laatste deel van het album is geen top.
Toch verveelt het mij niet. Ik houd op zich wel van goede samenzang. En dat speelt op dit album een hoofdrol. Dat werkt bij mij aanstekelijk. Daarom dus 3,5*