Pixvae - De Lado a Lado (2026)
mijn stem
1 stem
Colombia
Rock / Wereld
Label: Compagnie 4000
-
Y No He Visto Na' (4:13)
-
El Pescador (4:22)
-
Caminando (3:48)
-
Mi Historia (4:02)
-
Poderosa Soy (4:54)
-
Amor Sincero (3:24)
-
El Bacaneao (5:46)
-
El Plato de Comida (1:35)
-
El Rebulù (3:15)
-
Bailó la Juga (4:52)
0
geplaatst: 7 april, 21:47 uur
Beetje verwarrende promotie voor dit nieuwe album op hun Bandcamp pagina ( Pixvae bandcamp )
OUT NOW - NOT ON SPOTIFY
Ten eerste is het nog niet uit, alleen een paar singles en dan alleen op Bandcamp, ja, zo gaat het toch lastig worden om meer fans aan je te binden.
Desondanks ben ik wel benieuwd, hun geweldige debuut was een verrassend aparte mix van stijlen, maar de opvolger een stuk minder. Op de website van hun label staat een promotie stuk... in het Frans !! Moet ik weer een extensie installeren om dat te vertalen... een act met Colombiaanse roots kan dat toch ook in het Spaans zeggen !!
OUT NOW - NOT ON SPOTIFY
Ten eerste is het nog niet uit, alleen een paar singles en dan alleen op Bandcamp, ja, zo gaat het toch lastig worden om meer fans aan je te binden.
Desondanks ben ik wel benieuwd, hun geweldige debuut was een verrassend aparte mix van stijlen, maar de opvolger een stuk minder. Op de website van hun label staat een promotie stuk... in het Frans !! Moet ik weer een extensie installeren om dat te vertalen... een act met Colombiaanse roots kan dat toch ook in het Spaans zeggen !!
0
geplaatst: 16 april, 15:51 uur
Dan maar via Bandcamp beluisteren want ze zijn één van de weinig acts die nog een (echte) Marimba gebruiken.
Deze eigenzinnige groep heeft een eigen geluid al is die wel erg volgestopt. Zo op het eerste gehoor kan het nieuwe werk goed concurreren met het sterke debuut.
Het is een Colombiaanse act maar volgens mij gevestigd in Frankrijk en soms denk ik dat ze de Latino vriendenclub van Mano Negra zijn of Les Négresses Vertes. Er zit iets tegendraads in hun nummers door een soort Latin Roots, Cumbia en Gospel muziek te combineren met een elektrische gitaar (en een vleugje electronica) die gevoelsmatig niet altijd op zijn plek lijkt te zitten.
Als ik ze vergelijk met de moderne elektronische Cumbia van Sotomayor op hun nieuwe Wabi Sabi dan is daar Tribal invloeden aan toegevoegd en klinkt veel toegankelijker. Pixvae heeft juist veel meer invloeden uit Afrikaanse muziekstijl waarbij Chants en de levendige percussion veel meer domineert. Het is dat Pixvae in het Spaans zingen anders had je gemakkelijk gedacht dat het een Afrikaanse act zou zijn.
Veel chants dus en ook meerstemmig zang, waarbij zangeres Xiomara Torres op vele nummers de lead heeft en dan klinkt het iets meer Zuid-Amerikaans en op de nummers met zanger Isrrael Quinones klinkt Afrika meer door.
Het is een bont geheel, die instrumentaal behoorlijk druk is maar gelukkig staat de zang telkens voor in de mix. Op Bandcamp omschrijven ze het zelf als "noisy art rock" en "folkloric Afro-Columbian dance", opzwepend.
Muziek voor een Latijns-Afrikaans feestje (zouden die bestaan ?), ze zullen het waarschijnlijk goed doen op festivals met een World music tintje.
Deze eigenzinnige groep heeft een eigen geluid al is die wel erg volgestopt. Zo op het eerste gehoor kan het nieuwe werk goed concurreren met het sterke debuut.
Het is een Colombiaanse act maar volgens mij gevestigd in Frankrijk en soms denk ik dat ze de Latino vriendenclub van Mano Negra zijn of Les Négresses Vertes. Er zit iets tegendraads in hun nummers door een soort Latin Roots, Cumbia en Gospel muziek te combineren met een elektrische gitaar (en een vleugje electronica) die gevoelsmatig niet altijd op zijn plek lijkt te zitten.
Als ik ze vergelijk met de moderne elektronische Cumbia van Sotomayor op hun nieuwe Wabi Sabi dan is daar Tribal invloeden aan toegevoegd en klinkt veel toegankelijker. Pixvae heeft juist veel meer invloeden uit Afrikaanse muziekstijl waarbij Chants en de levendige percussion veel meer domineert. Het is dat Pixvae in het Spaans zingen anders had je gemakkelijk gedacht dat het een Afrikaanse act zou zijn.
Veel chants dus en ook meerstemmig zang, waarbij zangeres Xiomara Torres op vele nummers de lead heeft en dan klinkt het iets meer Zuid-Amerikaans en op de nummers met zanger Isrrael Quinones klinkt Afrika meer door.
Het is een bont geheel, die instrumentaal behoorlijk druk is maar gelukkig staat de zang telkens voor in de mix. Op Bandcamp omschrijven ze het zelf als "noisy art rock" en "folkloric Afro-Columbian dance", opzwepend.
Muziek voor een Latijns-Afrikaans feestje (zouden die bestaan ?), ze zullen het waarschijnlijk goed doen op festivals met een World music tintje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.