ChesDana - Psicopentavocal (2020)

Chesdana staat sinds de single "De lo mejor" van haar debuut uit 2019 op mijn muzikale radar. Maar dit korte vervolg daarop bevalt me veel beter dan de meerderheid van nummer op dat debuut.

Latin Pop is een sticker die je op een hele lawine van nummers en artiesten kan plakken. Of iets aanspreekt wordt dan meer bepaald door zaken die minder met de muziek te maken hebben en meer met de persoon zelf: uiterlijk, karakter en herkenbaarheid van de stem. ChesDana is een aantrekkelijke verschijning en moet haar grote doorbraak nog maken, die ze wat mij betreft wel verdiend. Haar zoetige stem doet me denken aan die van landgenote Carla Morrison alleen minder kinderlijk (dan het vroege werk van deze zangeres).

Haar debuut sprak me niet zo aan op een paar nummers na. ChesDana is nog verkennend naar een eigen geluid en schuurt zo tegen van alles en nog wat aan. Hier wordt de dromerige Latin Pop aangevuld met meer beats, percussie en mag een gitarist zich wat uitleven en zo is de moderne R.n.B. en zelfs Trip Hop niet ver. Het eerst en tweede nummer gaan naadloos in elkaar over, alleen de piano verraad een wending naar een nummer met meer elektronische invloeden.

En alhoewel het derde nummer "Veinte veinte" heel dromerig begint mag die gitarist nog eens bombast aan het slot toevoegen.

Op meer recenter werk in de laatste 2 jaar verkend ze dan weer de Bolero stijl (meer Jazz invloeden), wat me ook heel goed bevalt, maar is voorlopig deze EP nog favoriet. Zoals deze EP had ze nog wel een heel album vol mogen experimenteren.