Elaine Paige - Elaine Paige (1981)

Tim Rice en Andrew Powell tekende voor de productie van deze Engelse die toen al heel wat jaartjes bezig was in musicals en haar doorbraak maakt als Eva Peron in Evita, naast David Essex (aldus haar eigen website).

Op de opener If You Don't Want My Love (Phil Spector, John Prine) etaleert Elaine alles wat haar stem aankan en dat is erg mooi. Na bijna 40 jaar weer eens op mijn pad gekomen. Ongelofelijk dat ze met die single niet is doorgebroken... dat kwam pas met het een nummer Secrets (van de broeders Gibb).

Het album ook maar eens een kans gegeven: Discogs :Vocal Pop en MOR (aldus Wikipedia) - radiovriendelijk dus.

Beetje vreemd om hier Paul McCartney's instrumentale Hot as Sun tegen te komen, met teksten van Tim Rice en een tweede stem van een man zonder credit.

How the Heart Approaches What It Yearns is van Paul Simon van zijn film One-Trick Pony uit 1980. Dit nummer heeft hij in 2018 nog eens van nieuw arrangement voorzien voor het album In The Blue Light. Elaine's versie is wat mij betreft veel minder, het tempo is een stuk hoger en zo verliest de tekst kracht. De hunkering is dan niet voelbaar.

Miss My Love Today is van Gilbert O'Sullivan. Deze versie heeft een elektrische piano / synthesizer en is daarmee het nummer met een typisch 80s geluid. Al is het geen Synthpop... het is ook niet de Chanson Pop waar Gilbert om bekend staat.

Fijne kennismaking.

Leuk dat er op dit album nog eens een reactie komt. Ik heb 'm zelf eens in perfecte staat bij de kringloop meegenomen, vooral omdat de tracklist me wel aanstond, inclusief aardig wat herkenbare covers. In mijn herinnering is If you don't want my love trouwens wel een behoorlijke hit geweest in Nederland (Secrets kan ik me dan weer helemaal niet herinneren als hitsingle...), en dat nummer, plus de tweede single The second time, vond ik allebei wel OK.

The second time is een mooi uitgevoerde vocale versie van het thema uit de film Bilitis, en iets soortgelijks doet ze dus ook met Paul McCartney's Hot as sun. Best geslaagd vind ik, en ook met een aardige tekst (in beide gevallen van Tim Rice dus dus).
Secrets is een nummer dat de Bee Gees oorspronkelijk schreven voor Barbra Streisand's Guilty, maar dat album uiteindelijk nooit haalde. Het heeft wel diezelfde sfeer, je hóórt het Streisand bijna zingen... Elaines versie staat ook als een huis.
Ik ben het met je eens dat ze de plank misslaat met de Paul Simon-cover, waarvan tekst en muziek het best tot hun recht komen in een softe, langzame setting, die de hunkering voelbaar maakt. Miss my love today heeft ze dan wel weer aardig gedaan, al wijkt het weinig af van het origineel.

Het is niet allemaal MOR-goud wat hier blinkt, maar Far side of the bay, de Everly Brothers-cover So sad en Falling down to earth mogen er zijn. En dat betekent bij elkaar opgeteld dat bijna driekwart van dit album ronduit deugt, als je tenminste niet vies bent van middle-of-the-road-pop. Veel muzikanten met een Alan Parsons-connectie (Ian Bairnson, Stuart Elliott, orkestleider Andrew Powell), dus ook instrumentaal zit het wel gebeiteld. Inderdaad, een nadere kennismaking met deze musicalmadam die absoluut niet tegenvalt.

In mijn herinnering was If You Don't Want My Love in Nederland inderdaad wel een hit (plek 11 aldus Top 40 website) maar blijkbaar was onze smaak anders dan die van de Engelse waar Secrets veel beter scoorde. Daar scoorde ook haar grote hit met Barbara Dickson I Know Him So Well veel hoger dan in Nederland. Terwijl ik het juist andersom had verwacht.

Als Macca-fan was de eerste kennismaking met Hot As Sun toch even tandenknarsen.

Voor de 4 volgende albums wist ze meester producer Tony Visconti te strikken... verrassende combi.