Grin featuring Nils Lofgren - The Very Best Of (1999)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Rock
Label: Spindizzy
-
Everybody's Missin' the Sun
-
See What a Love Can Do
-
Like Rain
-
We All Sung Together
-
Nobody
-
Sing for Happiness
-
White Lies
-
Hi, Hello Home
-
Slippery Fingers
-
Lost a Number
-
Moon Tears
-
Soft Fun
-
Just to Have You
-
Love or Else
-
Sad Letter
-
Ain't Love Nice
-
All Out
-
Rusty Gun
-
You're the Weight
6
geplaatst: 15 april, 02:41 uur
de inmiddels 74-jarige Nils Lofgren was in 1968 nog maar 17 jaar oud toen hij in Washington D.C. de groep Grin oprichtte. een trio dat destijds bestond uit hemzelf, George Daly (bas) en Bob Berberich (drums). bassist George Daly werd vanaf de plaatopnames vervangen door Bob Gordon. de eerste 2 albums werden als trio opgenomen. vanaf het derde album "All Out" werd zijn broer Tom (gitaar, toetsen) toegevoegd en werd de band een kwartet.
deze verzamelaar is als volgt samengesteld:
1,2,3,4 van "Grin" (1971)
5 en 6 niet eerder uitgebrachte outtakes van de "Grin" sessies
7 t/m 12 van "Grin 1+1" (1972)
13 non-LP b-side van de single "White Lies"
14 t/m 18 van"All Out" (1972)
19 van "Gone Crazy" (1974)
de muziek van Grin is een mix van pop en rock met lichte blues, country en zelfs gospel invloeden, zoals op "Sing for Happiness". de milde (country) rock van "Everybody's Missin' the Sun", "We All Sung Together" beide met fraaie koortjes, "Lost a Number" en "Hi, Hello Home" met backing vocals van Graham Nash luisteren lekker weg. melodisch sterke nummers.
dat gaat ook op voor het bluesy "See What a Love Can Do" met harmoniezang van Danny Whitten, Neil Young en Ralph Molina en een aantal van de meer stevig rockende nummers als "White Lies", "Moontears" "Slippery Fingers" en "You're the Weight".
daar staan wel wat misperen tegenover in de vorm van het zwaar georkestreerde "Soft Fun", het melige, zwakke "Just to Have You" , "Ain't Love Nice" en "All Out" waarvan de laatste 2 worden ontsierd door de overschreeuwde zang van Kathi McDonald.
dat Nils Lofgren wel een goede song kan schrijven bewijst hij dan weer met het mooie, ingetogen "Sad Letter".
Albums werden geproduceerd door David Briggs
All songs written by Nils Lofgren
Dedicated to the memory of Bob Gordon & David Briggs
Nils Lofgren is een geweldige gitarist, een redelijk tot goede zanger maar geen songwriter van de buitencategorie (uitzonderingen daargelaten). Grin werd in 1974 opgeheven waarna hij aan zijn solo carrière ging werken. zijn gelijknamige debuut album "Nils Lofgren" (1975) met de klassieker "Keith Don't Go" een eerbetoon aan de nog steeds in leven zijnde Keith Richards en met name "Cry Tough" (1976) draaide ik in mijn jeugd grijs en zijn n.m.m. 70's klassiekers. de man is sinds 1984 als side-man 1 van de drijvende krachten van Bruce Springsteen's E Street Band en is daar kennelijk goed op zijn plek.
hij bleef al die jaren met een enkele uitschieter solo albums van wisselvallige kwaliteit uitbrengen.
(deel) citaat uit de liner notes (Steve Smolen, 1999)
Î…GRIN's big break came in 1968 when Neil Young was playing the famed D.C. night club, The Cellar Door. Lofgren was able to sneak backstage and talk up his band to Neil, who finally handed his Martin guitar saying "Play me some of your songs". He liked what he heard and told Lofgren that he would help GRIN when they got to L.A. Nils would join the sessions for Neil's classic "After The Gold Rush" album. Among many contributions, he played piano on Young's classic rocker "Southern Man".
Nils and band members Berberich and Daly were all soon in L.A. and with Young's assistance, started playing as the house band at the Corral in Topanga Canyon. GRIN was now ready to record their first album at Wally Heider Studios in San Francisco"
deze verzamelaar is als volgt samengesteld:
1,2,3,4 van "Grin" (1971)
5 en 6 niet eerder uitgebrachte outtakes van de "Grin" sessies
7 t/m 12 van "Grin 1+1" (1972)
13 non-LP b-side van de single "White Lies"
14 t/m 18 van"All Out" (1972)
19 van "Gone Crazy" (1974)
de muziek van Grin is een mix van pop en rock met lichte blues, country en zelfs gospel invloeden, zoals op "Sing for Happiness". de milde (country) rock van "Everybody's Missin' the Sun", "We All Sung Together" beide met fraaie koortjes, "Lost a Number" en "Hi, Hello Home" met backing vocals van Graham Nash luisteren lekker weg. melodisch sterke nummers.
dat gaat ook op voor het bluesy "See What a Love Can Do" met harmoniezang van Danny Whitten, Neil Young en Ralph Molina en een aantal van de meer stevig rockende nummers als "White Lies", "Moontears" "Slippery Fingers" en "You're the Weight".
daar staan wel wat misperen tegenover in de vorm van het zwaar georkestreerde "Soft Fun", het melige, zwakke "Just to Have You" , "Ain't Love Nice" en "All Out" waarvan de laatste 2 worden ontsierd door de overschreeuwde zang van Kathi McDonald.
dat Nils Lofgren wel een goede song kan schrijven bewijst hij dan weer met het mooie, ingetogen "Sad Letter".
Albums werden geproduceerd door David Briggs
All songs written by Nils Lofgren
Dedicated to the memory of Bob Gordon & David Briggs
Nils Lofgren is een geweldige gitarist, een redelijk tot goede zanger maar geen songwriter van de buitencategorie (uitzonderingen daargelaten). Grin werd in 1974 opgeheven waarna hij aan zijn solo carrière ging werken. zijn gelijknamige debuut album "Nils Lofgren" (1975) met de klassieker "Keith Don't Go" een eerbetoon aan de nog steeds in leven zijnde Keith Richards en met name "Cry Tough" (1976) draaide ik in mijn jeugd grijs en zijn n.m.m. 70's klassiekers. de man is sinds 1984 als side-man 1 van de drijvende krachten van Bruce Springsteen's E Street Band en is daar kennelijk goed op zijn plek.
hij bleef al die jaren met een enkele uitschieter solo albums van wisselvallige kwaliteit uitbrengen.
(deel) citaat uit de liner notes (Steve Smolen, 1999)
Î…GRIN's big break came in 1968 when Neil Young was playing the famed D.C. night club, The Cellar Door. Lofgren was able to sneak backstage and talk up his band to Neil, who finally handed his Martin guitar saying "Play me some of your songs". He liked what he heard and told Lofgren that he would help GRIN when they got to L.A. Nils would join the sessions for Neil's classic "After The Gold Rush" album. Among many contributions, he played piano on Young's classic rocker "Southern Man".
Nils and band members Berberich and Daly were all soon in L.A. and with Young's assistance, started playing as the house band at the Corral in Topanga Canyon. GRIN was now ready to record their first album at Wally Heider Studios in San Francisco"
* denotes required fields.
* denotes required fields.