Japancakes - Loveless (2007)

Hm, een geslaagd cover album van deze japanse cakejes. Ik zat nog te denken "hoe ga je zo'n muur van gitaarnoise omzetten in een nette compositie?". Met veel variatie aan instrumenten is het ze toch gelukt. Natuurlijk zijn dit maar kruimeltjes bij de grootste cake van de jaren 90.

3,5* misschien ooit nog 4,0*

echt?
ik vind het heel schattig klinken allemaal en misschien een erg leuke grap. maar veel vaker dan een keer luisteren doe je toch niet. (keertje gniffelen en dan verfrommelen)

Mijn 2e luisterbeurt was minder

Ik vind het eigenlijk prima geslaagd allemaal. Het is dat het covers zijn en ik mijn hand al min of meer verpand heb aan het origineel, maar voor mij is dit toch wel een 4* waard.

Misschien dat het niet zo'n lange houdbaarheidsdatum heeft, maar daar kom ik dan nog wel achter.

Ik vind dit over het geheel een mooie rustige adaptatie van het originele My Bloody Valentine album. Het origineel wordt niet geprobeerd te evenaren en dat zou ook geen zin hebben. Er wordt een andere invulling gegeven.

Een enkel nummer vind ik zeer overtuigend gecovered (Come in Alone) en alles vind ik een sfeervol geheel vormen. Zanglijnen maken plaats voor cello's, een Hawaïaanse slide/steel gitaar vult veel prominente melodieën in. Het geeft een ontspannen, exotisch, vrolijk gevoel en de juiste snaar wordt geraakt. De gitaarnoise van het origineel blijft achterwege, het extreem extatische blijft achterwege, maar een emotionele kern ervan blijft en wordt op een ontspannen, andere manier overgebracht. Het mag daarom door mij zeker vaker beluisterd gaan worden

Ja dit is zeker niet verkeerd. Fijn als je wel zin hebt in de melodieen maar niet in de noise (hoewel die keren op één hand te tellen zijn). Nee ik vind het een geslaagd eerbetoon. Ook voor mensen die moeite hebben met het origineel, luister eerst deze plaat zodat je melodieen sneller leert kennen, ofzoiets.

Ben dit nu net aan het draaien en het zal mij toch erg benieuwen hoe dit allemaal gaat klinken. Only Shallow vind ik vooralsnog enkel klinken alsof het originele nummer door een filtertje gehaald; een iets te trouwe renditie waarbij de afwezigheid van de laag ruis toch een beetje steekt. Maar ben vooral erg benieuwd naar hun versies van Loomer, To Here Knows When (toch wat abstracter en erg zwaar op het geluid leunend) en mijn favoriet Sometimes. We luisteren verder.

/edit/

En weer afgezet. Sorry, kan er he-le-maal niks mee. Kan de nummers alleen maar horen als covers en niet als op zichzelf staande songs, en ze steken dan gewoon erg pover af bij de originele. Niet aan mij besteed.