Modest Mouse - An Eraser and a Maze (2026)

Leuk onverwachts nieuws deze nieuwe Modest Mouse.

Picking Dragons' Pockets en Look How Fare... zijn al te beluisteren. Ze vallen me zeker niet tegen, best fijne nummers eigenlijk

Absolutely Necessary Never een banger van jewelste
STO vibes dit album. Lekker hoor.

Dit album valt me op het eerste gehoor best wel mee. De hoop dat Modest Mouse ooit nog een meesterwerk aflevert heb ik al jaren laten varen. Maar na de uiterst zwakke voorganger hoor ik hier weer een aantal goede nummers en klinkt het als een plaat die Isaac Brock daadwerkelijk wilde maken. Benieuwd of deze bij mij gaat groeien.

Ondanks dat het album krap 49 minuten lang is, heb ik het gevoel alsof het een hele lange plaat is. Komt vooral door alle matige nummers en opvullingen die erop te vinden zijn. Doodzonde, want er zitten wel echt weer pareltjes tussen! Vooral Third Side of the Moon is sterk zeg, erg mooie tekst ook.

Bijna aan het eind van mijn eerste luisterbeurt weet ik nog niet zo wat ik ervan vind. Ik vind het niet vernieuwend en heb nog geen hoogtepunten gehoord. Modest Mouse is mijn nr 2 meest geluisterde artiest op last.fm met bijna 1700 scrobbles. De muziek klinkt inderdaad als Modest Mouse maar het grijpt mij tot zover niet. Met de tekst van Song About Nothing vraag ik mij dan ook af "Waar doe je het dan nog voor?"

Wellicht valt het beter bij een volgende luisterbeurt.