Witchsorrow - The Devil and All His Works (2026)

De nieuwe Witchsorrow laat niets nieuws horen, maar citeert rijkelijk uit het repertoire van Black Sabbath en hun discipelen. Ze doen dat echter vol overgave en met de nodige overtuiging. Met name als het tempo wat omhoog gaat (Hades Chain, In Triumph We Rot) klinkt het best lekker. Leuke plaat om zo eens op te zetten, maar niet memorabel.

Op zich heb ik niets aan bovenstaande typering toe te voegen. Uiteindelijk is vrijwel elke doomband schatplichtig aan het beruchte kwartet uit Birmingham. Ik vind zelf wel dat Witchsorrow op geinige wijze andere elementen toevoegt waardoor ik net wat enthousiaster ben. Zo hoor ik net als op het vorige album ook veel Cathedral en Reverend Bizarre terug. Misschien ook wel Electric Wizard. In de openingstrack meen ik zelfs Type O Negative terug te horen. Natuurlijk zijn al die bands schatplichtig aan Black Sabbath maar hebben ze ook zeker hun eigen elementen toegevoegd aan het traagste genre.
Daarmee is The Devil and All His Works een heerlijk zwaar en mystiek aandoend doomalbum geworden. Veel gaat in de laagste versnelling en dan is de band ook echt loodzwaar. En af en toe is er een stoere opleving om op los te gaan.
Witchsorrow houdt het simpel en doelmatig. En dat is buitengewoon effectief.