Julieta Venegas - Norteña (2026)

De verrassing van deze vrijdag, een nieuwe van Indie-Pop-Rock zangeres Julieta Venegas.

Ditmaal heeft ze de inspiratie gehaald uit de Noordelijke streken van Mexico waar Norteño de tegenhanger is van Tejano / Tex-Mex van over de grens.

Nou ben ik niet heel erg fan van de Polka hoempapa die vaak met de nodig amateurisme wordt gebracht. De brommerige tuba staat dan vaak in scherp contrast met de schelle klanken van de blazers, die bijna nooit op elkaar getuned lijken te zijn. Dat heeft zo z'n charme (van een dorpsorkest of fanfare) maar niet zo veel voor mij, behalf dan de accordion.

Gelukkig is de productie en mixage van dit album prima op orde. De Norteño is meer een lijdraad die hier kleur geeft aan het Indie Pop en Rock geluid waar ze al jaren nummers in schrijft. Misschien dat daarom ook het album Norteña heet en niet Norteño : norteña = een vrouw uit het noorden. Slaat eigenlijk op haar identiteit als Mexicaanse die in Tijuana geboren is. De stad ligt in het Noorden van Mexico pal op de grens met de VS vlak onder San Diego.

"Tiempos Dorados" (gouden tijden) was de eerste single, gevolgd door het duet "Tengo Que Contarte" (ik moet het je vertellen) met Natalia Lafourcade en "La Línea" maakt het trio rond.

Pas de eerste beluistering gehad, dus dit album moet nog landen.

Gewoon weer een goed album van Julieta Venegas, verveelt geen minuut.

Eigenlijk geen verrassing want ik zou haar in een rijtje plaatsen met Los Lobos en Natalia Lafourcade die nooit een slecht album maken. Het is alleen telkens de vraag of hun album iets is dat aansluit bij je persoonlijk smaak.

Lila Downs staat eigenlijk ook in dat rijtje maar sinds het overlijden van haar soulmate en muzikale partner Paul Cohen hou ik mijn hart vast voor het album dat eigenlijk gisteren had moeten verschijnen maar een week is verschoven. Er komen ook zoveel (goede) albums uit van Latin artiesten dat deze misschien onder de radar zal blijven ? Deze van Julieta past ook amper in de tijd die ik deze week beschikbaar had, maar zeker niet zou willen missen.

Van wat ik online gelezen heb is Julieta een multi-instrumentalist en speelt ze zelf de accordion naast een hele rits andere instrumenten inclusief de bass, gitaar, piano en andere toetsinstrumenten, cello, en naar het schijnt ook enkele blaasinstrumenten. Goed mogelijk dat de tuba die hier en daar opduikt dus door haar bespeeld wordt. Al vermoed ik dat die tuba ook ge-sampled is in een nummer als "Lo Que va a pasar", en volgens mij via de toetsen tot ons komen.

Julieta is een wereldburger, die in diverse landen gewoond heeft en dit album markeert haar terugkeer naar het Mexico van haar jeugd. Dus volop nostalgie die hierop doordringt en met veel plezier gebracht wordt in alle stijlen die Mexico rijk is en haar jeugd omarmde.

voorlopig 3,5* maar waarschijnlijk al snel hoger gaat scoren.