Mallory Hawk - Chinook (2026)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Mallory Hawke - Chinook - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Mallory Hawke - Chinook
De vijver van de indierock zit op het moment echt propvol, maar Chinook, het met lekker veel ruwe gitaren gevulde debuutalbum van de Amerikaanse muzikante Mallory Hawke, zou ik er absoluut uit vissen

Chinook van Mallory Hawke kwam ik de afgelopen week bij toeval tegen in een van de releaselijsten die ik raadpleeg, maar na oppervlakkige beluistering was ik direct overtuigd van het album van de muzikante uit Philadelphia. Chinook is het debuutalbum van Mallory Hawke en het is een zeer persoonlijk album. Het is ook een in muzikaal opzicht interessant album, want Mallory Hawke schakelt makkelijk tussen genres en weet in alle genres het juiste gitaargeluid te vinden. Het levert een zeer aangename gitaarplaat op, maar het is ook een gitaarplaat met aansprekende songs en een album dat zich uiteindelijk gemakkelijk weet te onderscheiden van de meeste andere releases in het genre.

Mallory Hawke wordt vanwege haar naam waarschijnlijk makkelijk verward met Maya Hawke, maar in muzikaal opzicht verschillen de twee flink van elkaar. Zowel Maya als Mallory doken op vanuit de muziekscene van New York, maar Mallory Hawke heeft New York inmiddels verruild voor Philadelphia, Pennsylvania.

De Amerikaanse muzikante heeft deze week met Chinook haar debuutalbum uitgebracht. Het is een album dat ze samen maakte met producer Samuel Acchione, die vooral bekend is als gitarist in de band van Alex G, maar die ik als producer ken van het uitstekende album Projections van Tomberlin, van wie we helaas al een tijd niets meer hebben vernomen.

Als gitarist heeft Samuel Acchione zijn hart op kunnen halen tijdens het opnemen van het eerste album van Mallory Hawke, want gitaren, die voor een deel van de hand van de producer zelf zijn, spelen een zeer voorname rol op Chinook. Vanwege de prominente rol voor gitaren is Chinook een album dat niet misstaat in het hokje indierock, al is Mallory Hawke ook niet vies van pop en hoor ik af en toe ook een subtiel vleugje roots en psychedelica in haar songs.

Het opvallend veelkleurige gitaarwerk op het album zorgt er ook voor dat Chinook wat anders klinkt dan de meeste andere indiepop en indierock albums van het moment, waardoor het album bij mij direct in de smaak viel. Mallory Hawke heeft met Chinook ook nog eens een zeer persoonlijk album gemaakt waarin ze trauma’s uit haar jeugd een plek probeert te geven.

Ze groeide op in Fayetteville, North Carolina, in een gezin en een omgeving waarin het Amerikaanse leger een zeer dominante rol speelde. Dat ze opgroeide in een periode waarin de “war on terror” centraal stond maakte haar jeugd niet prettiger. Haar vader vertelde haar in haar jeugd over de Chinook CH-47 helikopter, die aan de ene kant het toonbeeld van kracht is, maar die ook in staat is om zichzelf te vernietigen wanneer de twee rotoren van de helikopter elkaar raken.

Mallory Hawke heeft de eigenschappen van de Chinook helikopter vertaald naar haar eigen leven waarin zorgzaamheid en zelfbehoud vaak met elkaar conflicteerden. Ook haar muziek zit vol contrasten, want Chinook bevat een aantal meer ingehouden en zeer melodieuze songs, maar ook een aantal meer uitgesproken en vooral ruwe en gruizige songs.

Het gitaarwerk past zich steeds prachtig aan en dat doet ook de stem van Mallory Hawke, die zowel ingetogen als rauw kan klinken. Het knappe van het debuutalbum van de Amerikaanse muzikante zit niet alleen in de verscheidenheid en de dynamiek, maar ook in de songs op Chinook, die een duidelijk eigen karakter hebben.

Chinook van Mallory Hawke moet concurreren met stapels indie-albums, want het aanbod in het genre is echt enorm groot, maar het debuutalbum van de muzikante uit Philadelphia heeft wat mij betreft genoeg om op te vallen.

Toen ik Chinook voor het eerst hoorde, was ik voorzichtig aangenaam verrast, maar inmiddels heb ik een zwak voor een groot deel van de songs op het album en dat geldt zowel voor de stevige songs als voor de subtieler ingekleurde songs. Ik hoop dan ook dat Mallory Hawke, ondanks een release midden in de zomer, de aandacht weet te trekken met haar in alle opzichten zeer geslaagde debuutalbum. Erwin Zijleman