Hulder - Verbolgen (2026)
mijn stem
8 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: 20 Buck Spin
-
Drie Raven [Intro] (2:18)
-
The Crowning (6:28)
-
Thy Binding Oath (5:38)
-
Verbolgen (4:01)
-
...And We Shall Sing (6:01)
-
In Blood and in Earth (7:09)
-
Den Nacht Zijn Lied (6:45)
-
View from Nemeton (5:23)
-
The Glow of Dawn (4:48)
4
geplaatst: 7 augustus, 21:41 uur
Marliese Osborne, het personage dat schuilgaat achter de entiteit Hulder slaat via Verbolgen opnieuw toe met een krachtige bundel eerbetonen aan de natuur, hekserij, folklore en ander pre-christelijke bezigheden. Ze krijgt hierbij hulp van enkele gastmuzikanten waarvan mij drummer Vrolok het meest opvalt.
Waarom? Omdat ik bij Verses In Oath opmerkte dat de mix nogal korrelig klonk. Welnu, dat is hier helemaal verbeterd. De mix is niet digitaal maar wel vol en zwaar waardoor het naast dat het stoer klinkt ook regelmatig herinnert aan de vroege Aeternus. De incarnatie waar Vrolok deel van uitmaakte. Toeval? Wie zal het zeggen?
Verder horen we ook flarden van herinneringen aan de vroege Dimmu Borgir. De stem van Maeliese lijkt soms wat op dat van Silenoz. Ook de neerslachtige sfeer speelt hierin een rol.
Uiteraard zijn dit wat zijpaden. Want Hulder is gewoon Hulder. IJzersterk in het combineren van subtiele melodieën met zware blackmetal en soms wat deathmetal. De inbreng van voorzichtige synths, hurdy gurdy en nog wat van die additieven garanderen een mysterieus karakter met een middeleeuwse stempel.
Verbolgen laat een grauwe sluier over de luisteraar neerdalen met deze schitterende, meeslepende klanken. In wezen doet Hulder daarmee niets nieuws, maar gaat ze wel onder de huid zitten.
Jaarlijstmateriaal!
Waarom? Omdat ik bij Verses In Oath opmerkte dat de mix nogal korrelig klonk. Welnu, dat is hier helemaal verbeterd. De mix is niet digitaal maar wel vol en zwaar waardoor het naast dat het stoer klinkt ook regelmatig herinnert aan de vroege Aeternus. De incarnatie waar Vrolok deel van uitmaakte. Toeval? Wie zal het zeggen?
Verder horen we ook flarden van herinneringen aan de vroege Dimmu Borgir. De stem van Maeliese lijkt soms wat op dat van Silenoz. Ook de neerslachtige sfeer speelt hierin een rol.
Uiteraard zijn dit wat zijpaden. Want Hulder is gewoon Hulder. IJzersterk in het combineren van subtiele melodieën met zware blackmetal en soms wat deathmetal. De inbreng van voorzichtige synths, hurdy gurdy en nog wat van die additieven garanderen een mysterieus karakter met een middeleeuwse stempel.
Verbolgen laat een grauwe sluier over de luisteraar neerdalen met deze schitterende, meeslepende klanken. In wezen doet Hulder daarmee niets nieuws, maar gaat ze wel onder de huid zitten.
Jaarlijstmateriaal!
* denotes required fields.
* denotes required fields.