Pentangle - So Early in the Spring (1989)

Dit soort albums heb ik inmiddels heel veel gehoord. Veel bands sluiten het productieve deel van hun carriere af met dit soort albums. De druk is ervan af en het spelplezier komt meer naar voren. Daarmee lijkt het wel alsof de drang om met echt goede muziek te maken ook verdwenen is. Niet dat Pentangle hier slecht klinkt. Verre van zelfs. McShee's stem klinkt nog altijd als een klokje. De songs hebben kop en staart. Het stelt inhoudelijk alleen nog maar weinig voor. Leuke muziek voor de achtergrond, maar als je er actief naar gaat luisteren, wordt het al snel saai. Gewoon voor Basket Of Light gaan dus.


Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. Sweet Child
3. Open The Door
4. Solomon's Seal
5. Cruel Sister
6. The Pentangle
7. In The Round
8. Reflection
9. So Early In The Spring

Tegen alle verwachtingen in bevalt dit album mij echt helemaal prima. De jaren '80 klanken zijn nog steeds dik aanwezig (ook flinke galm op de gitaarpartijen) en het klinkt steeds minder als de band vroeger klonk, maar het materiaal mag er zeker wezen en de algemene sfeer laat me lekker wegdromen. Ook leuk hoe zo'n gouwe ouwe als Bramble Briar in nieuwere vorm nog steeds goed overeind staat. Het geheel doet me vooral denken aan jaren '80 tekenfilms als Prince Valiant en dat is een goed teken. So Early In The Spring en The Blacksmith zijn eveneens pareltjes. Kakt tegen het einde langzaam aan wel een beetje in, maar alsnog is de combinatie van folklore met die jaren '80 gladheid iets dat ik prima trek!

Tussenstand:
1. Basket Of Light
2. So Early In The Spring
3. Cruel Sister
4. Sweet Child
5. The Pentangle
6. Solomon's Seal
7. In The Round
8. Open The Door
9. Reflection

Pentangle deel 2 kunnen we Pentangle in de jaren 80-90 e.v. wel noemen. Op deze plaat nog 2 originele leden, Bert Jansch en Jacqui McShee. Zeker de laatste zorgt er voor dat het zonder meer klinkt als Pentangle. Aan de hoeveelheid stemmers in vergelijking met de albums uit de jaren 60-70 blijkt wel dat niet veel fans mee zijn gegaan en de pareltjes uit de jaren 60-70 hebben omarmd. Zeker als je deze plaat beluistert na een plaat uit die eerste periode is het wel wat slikken. Gebleven is de loepzuivere zang van Jacqui McSlee, dat is dik in orde. Verder is Bert Jansch nog steeds actief met prima gitaar spel en zang. De andere bandleden hebben ook vaak een verleden in andere folkbands, (Lindisfarne, Fairport Convention) dus staan hun mannetje wel. Verder zorgt de gastbijdrage van Tony Roberts ook voor variatie en afwisseling en is een mooie toegevoegde waarde.
Wat ik echt minder vind is de productie die redelijk jaren 80 is. De drums zijn veel te overheersend voor dit soort muziek en ook de keyboards zorgen soms voor een soort tapijt (a la Clannad) waar ik niet echt gecharmeerd van ben. Dit zorgt iets te veel voor mainstream. Maar gelukkig daardoor heen klinkt mooie muziek, mooie solo's en ook wordt er geëindigd met een wat langer nummer. All music is redelijk positief over dit album, hoewel ook zij constateren dat het wat minder is dan in de jaren 60/70. Al met al kan ik er nog steeds van genieten, 3,5 ster.