Sienna Spiro - Visitor (2026)

Wat is die hoes wazig ! Heb even op andere sites gekeken maar het is overal hetzelfde.

Heb een 6 tal nummers beluisterd van het end van de Deluxe album.

Ze moet nog 21 worden over een paar maanden maar mag nu al voor een imposant orkest staan maat die spelen tweede viool want de spotlight staat op haar stem. Dat vind ik jammer want muzikaal vind ik het net iets te kaal. Zo een enorm orkest en dat toch zo spaarzaam inzetten, het is productioneel minimaal gehouden en dat voelt wat leeg aan.

Dat ze veel met die stem veel kan is absoluut waar en ook nog scherp en zonder toeters en bellen. Maar vind de teksten nog voor verbetering vatbaar, het spreekt me te weinig aan. Haar vergelijken met Adele vind ik daarom te ver gaan, maar misschien over een paar jaar met meer levenservaring...

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Sienna Spiro - Visitor - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Sienna Spiro - Visitor
Dat Sienna Spiro een wereldster gaat worden, lijkt me wel bijna zeker en op haar debuutalbum Visitor laat ze horen dat dit ook absoluut de verdienste is van haar muzikale en vocale talent, dat met enige regelmaat aan de oppervlakte komt

Als ik de alternatieve muziekpers moet geloven moet ik bij voorkeur met een hele grote boog om het debuutalbum van Sienna Spiro heen lopen. Dat begrijp ik ook wel, want de Britse zangeres maakt niet het soort muziek waarvoor je bij de alternatieve muziekpers de handen op elkaar krijgt. Ik heb zelf ook lang niet altijd wat met de songs op Visitor en evenmin met de soms wat overdadig klinkende orkestraties en de voluit zingende stem van de Britse muzikante. Toch biedt Visitor ook volop momenten waarop Sienna Spiro wel overtuigt met haar songs en met haar zang. Het is een album dat me meer dan eens de gordijnen injaagt, maar dat in een aantal gevallen ook respect afdwingt.

Ik had tot deze week in mijn bubbel nog nooit van Sienna Spiro gehoord. Dat is in andere bubbels echt totaal anders, want de Britse zangeres heeft op de streamingplatforms en op de sociale media inmiddels een miljoenenpubliek. Het maakte me stiekem toch wel nieuwsgierig naar het deze week verschenen Visitor, het debuutalbum van Sienna Spiro.

Ik concludeerde vervolgens heel snel dat Sienna Spiro niets voor mij is. Ze zingt op haar debuutalbum een groot deel van de tijd voluit en dat is meestal niet aan mij besteed. Ook de songs van de Britse muzikante vond ik bij eerste beluistering niet heel aansprekend. Het zijn nogal zwaar aangezette songs met flink wat drama in zowel de muziek als de zang en bij eerste beluistering vond ik dat te veel van het goede. Het deed me wel wat denken aan het latere werk van Adele en ook dat is muziek die mij niet raakt.

Sienna Spiro leek daarom weer net zo snel uit mijn bubbel te verdwijnen als ze gekomen was, maar op een of andere manier bleef een deel van de songs op Visitor toch hangen. Nu ik Visitor wat vaker heb gehoord, begrijp ik volledig dat Sienna Spiro een groot publiek aan zich weet te binden.

Visitor bevat vooral soulvolle of jazzy piano-ballads die in veel gevallen zijn versierd met flink wat strijkers. Het zijn songs die makkelijk in het gehoor liggen en die het ook lekker doen op de achtergrond. Sienna Spiro is verder echt een prima zangeres, al moet je houden van haar manier van zingen. Ze beschikt over een krachtige stem en het is een stem waar absoluut soul in zit.

De kracht in de stem van de Britse muzikante wordt optimaal benut, want meestal zingt ze voluit. Het werk van Adele is zinvol vergelijkingsmateriaal, maar Sienna Spiro zit ook niet zo heel ver van Olivia Dean, al spreekt die me qua zang veel meer aan, en zo komen nog wel wat namen bij me op wanneer ik luister naar Visitor, waaronder die van Amy Winehouse, al zong die wel wat ruwer en gepassioneerder.

Het is me vaak net wat te veel van alles, maar als ze net wat gas terugneemt in haar zang en kiest voor wat minder zwaar aangezette klanken weet Sienna Spiro me opeens wel te overtuigen en hoor ik haar talent als zangeres. Ook in muzikaal opzicht heeft Visitor zijn goede of zelfs hele goede momenten. In de wat jazzy klinkende songs hoor je een andere Sienna Spiro en laat ze horen dat we haar niet te makkelijk in een hokje moeten duwen. Ook in productioneel opzicht weet Visitor me af en toe wel te raken, bijvoorbeeld wanneer de arrangeur alles uit de kast trekt met bakken strijkers en een flinke dosis melancholie.

Ik ben het meestal helemaal eens met de recensies van de Britse kwaliteitskrant The Guardian, maar ik vind dat Sienna Spiro meer talent laat horen dan de Britse krant in haar hoort in een recensie waarin weinig heel wordt gelaten van Visitor. Gelukkig voor Sienna Spiro staan er talloze recensies tegenover waarin haar een geweldige toekomst en het sterrendom worden beloofd en met name haar vocale prestaties uitvoerig worden geprezen.

Wat mij betreft ligt de waarheid in het midden. Sienna Spiro laat wat mij betreft horen dat ze wat kan, zeker als zangeres. Als ze in muzikaal opzicht de juiste keuzes maakt en in haar zang nog wat meer leert doseren, kan haar volgende album zomaar een wereldalbum zijn, maar het wordt net zo makkelijk helemaal niets. Haar debuutalbum Visitor blijft voor mij vooral een album van momenten. Erwin Zijleman

Niet verrassend dat 'de serieuze muziekliefhebber' hier met een boog omheen loopt en de neus ophaalt. Ook niet vreemd dat de vergelijking met Adele hier en daar opduikt. Ik zou hem zelf ook zo maken.

Maar laten we eerlijk zijn: in de tijd dat Adele opkwam wemelde het al van de pop-soul 'meisjes'. Duffy en Amy zullen vast ook wel genoemd worden als het om Sienna Spiro gaat.

Het is dat iemand me wees op het succes van de laatste Madonna in de Nederlandse albumlijst: de eerste plaats, op de tweede stond Olivia Rodrigo en op de derde Sienna. Olivia Rodrigo had ik al eens geprobeerd en trok me niet echt dus heb ik tot nu toe links laten liggen en ik ging ervan uit dat Sienna ook wel in dat rijtje zou passen, maar het bleek van een ander kaliber: soul was hier de hoofdmoot. De lichte pop-variant zo bleek en met een flinke orkestrale saus. En laat ik daar nu niet vies van zijn. Dat de neuzen worden opgetrokken op sites als deze en de zichzelf benoemde 'serieuze pers' daar trek ik dan mijn neus weer voor op.

Gelukkig dat ik dat deed, want ik vind Visitor best een lekkere plaat. met teksten heb ik vaak niet veel dus daar oordeel ik niet over, de orkestrale saus vind ik wel lekker en Sienna heeft een fijne stem.
Allemaal niks mis mee en als ik Duffy, Adele en soortgelijke dames wel kan smaken op z'n tijd (er was een tijd dat ik er vol in ging en dat is nu niet meer) dan valt dit niet tegen.

Heb ik dan helemaal geen bezwaar of negatieve opmerkingen? Nou, nee. Ja het is niet erg origineel allemaal, maar dat waren genoemde dames ook niet. Goed, die zouden dan iets heel eigens hebben. Daar kan ik wel inkomen, maar ik heb de indruk dat hun gesternte wat gunstiger stond, want Visitor is echt zo beroerd niet. We kennen het onderhand wel, en voor mijzelf gaat dan op dat ik momenteel niet meer zo in deze flow zit. Alleen Amy draai ik nog graag, maar Adele en consorten staan een beetje te verstoffen en alles wat daarna kwam op dit vlak drijft ook niet vaak meer naar het oppervlak.

Het is zeker allemaal vrij netjes in binnen de lijntjes waardoor het wat saai kan overkomen: het mag en kan wat scherper allemaal (net als de hoes), maar echt storen doet me dat niet. Op den duur begint het wat op elkaar te lijken (ja ook weinig variatie in haar zang) en dat is wellicht ook de reden dat ik op 3,5* blijf hangen denk ik.

Hiermee zou het zomaar kunnen gebeuren dat ik aan het einde van het jaar dit debuut vergeten zou kunnen zijn, maar eerlijk gezegd geniet ik er nu best wel van en zou het zomaar kunnen dat de volgende albums wel ijzersterk worden, want de kwaliteit is aanwezig en al best goed hoorbaar op Visitor, wat best een fijn plaatje is.