Saul Williams - Leap Life (2026)

Benieuwd wat dit album zal brengen. Eerste single "Conspiracy" begint met doom-synths dan volgen latin jazzy percussie onder de beats en daarboven Saul's gesproken teksten, altijd weer food for thought

"Robot Slave" eerste deel van het nummer is wat artsy fartsy maar zodra de beats en percussion erbij komen is het nog wel genietbaar.

"Mazahua" werd ook vandaag uitgebracht, soort van Peter Gabriel met een Hip Hop twist een Blue Men Group-achtige percussie.

Gonjasyfi klinkt als een enge geslachtsziekte

Volgens Wikipedia o.a. een yogi !

Vanmiddag dit album eens luisteren, een van de albums waar ik naar uitkeek.

Moet Gonjasufi zijn naast yogi vooral een hele vette artiest

En dat laatste is Saul Williams ook natuurlijk, eerste luisterbeurt bevalt goed

Heb een correctie ingediend

Zou zeggen dat het meer een album is voor later op de avond.

Er zit behoorlijk wat gesproken tekst in, dus hoor ik associaties met Patti Smith en Laurie Anderson, minus de Pop en Rock. Zou het duiden als Avant-garde met wat Afrikaanse / Electronic / Ambient / Hip Hop invloeden zo te horen ook geen drumcomputer, maar waarschijnlijk wel een sampler. Klinkt in elk geval dat het meeste is ingespeeld door echte musici.

Het is eigenlijk niet echt aan mij besteed want ik mis Pop en Rock invloeden, maar er is niks mis met dit album klinkt lekker organisch en wat 'duister'.

Moeilijk in een hokje te plaatsen maar voor mijn gevoel ver van hiphop. Ik zou het omschrijven als Avant Garde/Jazz/ Poetry.

Als poëet/spoken word artiest heb ik al heel lang veel waardering voor Saul Williams, maar zijn albums misten voor mij wat coherentie waardoor ze meestal een beetje een onrustige zit werden. Dat is met dit album wel anders, derde luisterbeurt alweer en het klinkt als een verhaal met urgente boodschap. Geweldige samples ook.

Ja, het Hip Hop gehalte houdt niet over.

Hier en daar staat het aardig dicht bij Noise / Industrial en soms ook wel Coldwave. Een nummer als "13 Moons" is best wel mooi, met die saxofoon zo af en toe op de achtergrond.

"The Dagger" is een van de weinige uptempo nummers, waarop je zou kunnen dansen. Het nummer erna "Controlled Is Not Controllable" heeft "Drum and Bass" invloeden maar niet consequent door het hele nummer. Niet voor de dansvloer.

"Une Photographie" is dan weer Minimal rond een akoestische bass subtiel op de achtergrond met in Frans-gesproken voordracht.

En eigenlijk ook weer een album dat aan Laurie Anderson doet denken, na de nieuwe van Phoebe Bridgers.

Ondanks dat ik niet zo van de gesproken teksten in nummers ben, is dit een geval apart, want Saul's stem en voordracht ligt mij wel.

Het enige nummer dat me lang lijkt is de afsluiter "Coming Forth" dat overkomt als fragmenten van omgevingslawaai. Zo iets ken ik ook van een nummer op Chicago III (1971).

Lekker album om de dag mee te beginnen of afsluiten.