Morgenrot - Morgenrot (1979)

Er bestonden twee groepen met de naam Morgenrot. Dit is de oudste van de twee; de andere uit Thüringen debuteerde in 2001 en staat niet eens op MuMe.
Afkomstig uit West-Berlijn, het eilandje van westerse democratie middenin de communistische DDR, maakte de rockgroep drie elpees bij CBS. Onlangs bij De Groeverij in Houten stond Morgenrot uit september 1979 in de bak. Op de gok meegenomen. Op de hoes vijf vuige kerels van het type waarvoor moeders vroeger waarschuwden.

Gelukkig was het de soort muziek die ik inschatte, we noemen het tegenwoordig 'classic rock', Discogs noemt het Deutschrock. Zo halverwege pop en hardrock. Kant 1 begint stevig met Johnny's Traum, destijds ook op single verschenen. Endrick Gerber zingt rauw-hees en heeft precies dát wat nodig is. Daarna mijn favoriet, het stevige Zeig Mir den Weg nach Haus. Mede dankzij het Hammondorgel van Hans-Jürgen Straub denk ik aan het Deep Purple van begin jaren '70.
Ook Ich Hab Mal Wieder Lust rockt er lustig op los: wie van The Wild Romance houdt, zal dit waarderen. In het nummer lekkere drumfills van Ronald Bosien, die het intro van He Schwester eveneens vet speelt, waarna het eerste midtempo nummer zich ontvouwt. In het basspel van Lutz Woite enig geslap en gitarist Christian Günther-Schaller schakelt over van rock naar funkrock.
Lady Rock'n'Roll swingt met piano en bevat een saxofoonsolo van een onbekende gastmuzikant. Kant 1 eindigt met rockballade Als Ich Siebzehn War.

Waar Seite 1 overwegend stevig is, is kant 2 kalmer. Uptempo poprock met koortjes in Teeny Jeeni, dat de ideale single zou zijn geweest. Midtempo met scheurende gitaar is Hello Darling, Frühling in der Stadt begint ingetogen,om vlot te vervolgen inclusief een prachtige akoestische gitaarsolo. Een liedje over Berlijn. Met een titel als Rock'n'roll Freak krijg je precies wat je verwacht, de hoge koortjes doen aan Uriah Heep denken. Dankzij Knips Mich wordt met enige boogiepiano en vrolijke saxofoonsolo afgesloten op een wijze die ook bij Spliff had gekund.

Zowel elpee als single haalden de verkooplijsten niet, een patroon dat zich zou herhalen. Na drie albums gooide Morgenrot rond 1984 de handdoek in de ring. In 1996 volgen reünie-optredens, het jaar erop resulterend in cd Live in Berlin: 15 Jähre Später. Bij platenlabel Bear Records vond ik meer informatie.
Mijn exemplaar van Morgenrot is een later midprice-exemplaar en daarom zonder binnenhoes. Wél met een prijssticker van 'Schallplatten im Hauptbahnhoff Darmstadt'. Misschien eens gaan kijken of er daar nog steeds een platenzaak zit? Een 7,5 als cijfer, uitgedrukt in 3,5 ster.