Carly Rae Jepsen - Day and Night (2026)

Was in de veronderstelling dat de tracklist nog niet beschikbaar was, was eerder vandaag op zoek erna.

Single "On Wires" komt vrijdag uit.

Lastig om goed te beoordelen, want 24 nummers is een hele kluif. De dag-kant is voor mij een 3,5, de nacht-kant geef ik een 4,5.

Ja zo inderdaad, al zou ik voor Day op 4 uitkomen denk ik. Dat album vergt wat meer geduld, al zijn Wild Child en Just a Little Walk on the Moon wel meteen raak.
Night knalt er gelijk in met de banger Never Let a Good Thing Die en daarna mogen meteen de dansschoenen uit de kast.

Wat een popfeest en wat mogen we blij zijn dat carly Rae Jepsen er is. Een slecht album zal ze nooit afleveren!

Inderdaad moeilijk om dit album te beoordelen. Voor mij is de Day-kant net iets sterker. Burning Hearts springt er direct uit. Wat een fijne single is dat! Ik vind eigenlijk alle eerder uitgebrachte singles ook fijn. Motivation staat hier de laatste weken op repeat. Soft is ook heerlijk! Qua sound gaat het album wel alle kanten op. Ik begrijp dat Carly wilde experimenteren. Dat siert haar. Toch vind ik het geheel daardoor af en toe een beetje moeilijk te begrijpen. Je kunt horen dat er veel producers aan dit album hebben gewerkt. Ondanks dat vind ik het een geslaagd album!

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Carly Rae Jepsen - Day and Night - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Carly Rae Jepsen - Day and Night
Voor nagenoeg perfecte popmuziek ben je bij Carly Rae Jepsen inmiddels al meer dan tien jaar aan het juiste adres en ook op het bijna anderhalf uur durende Day and Night is ze weer goed voor de ene onweerstaanbare popsong na de andere.

Zeker op de tracks voor de dansvloer op het tweede deel van Day and Night begeeft Carly Rae Jepsen zich redelijk ver buiten mijn muzikale comfort zone, maar toch kan ik haar perfecte popsongs niet of nauwelijks weerstaan. Het geldt in nog veel sterkere mate voor de songs op het eerste deel van het album, die dit keer een aangename jaren 70 of 80 vibe hebben. Ik kan zelf niet goed verklaren waarom ik de songs van Carly Rae Jepsen zo goed vind, maar het stapeltje geweldige albums van haar hand blijft weer groeien en ook Day and Night is er weer een die ik veel beter vind dan het gemiddelde popalbum van het moment. Luister maar eens en grote kans dat je voor de bijl gaat.

Als ik denk aan nagenoeg perfecte popalbums kom ik onder andere uit bij de albums van de Canadese muzikante Carly Rae Jepsen. Haar debuutalbum uit 2008 heb ik, zoals bijna iedereen, gemist, maar sinds Kiss uit 2012 heb ik alles dat ze heeft uitgebracht besproken op De Krenten uit de Pop en in steeds positievere woorden.

Kiss met de oorwurm Call Me Maybe was misschien nog niet heel indrukwekkend, maar E·MO·TION (2015), Dedicated (2019), Dedicated Side B (2020), The Loneliest Time (2022) en The Loveliest Time (2023) vind ik allemaal vijfsterren popalbums. Dat is best bijzonder, want Carly Rae Jepsen maakt op haar albums pure pop en dat is lang niet altijd het soort popmuziek waar ik gek op ben.

De albums van de Canadese muzikante hebben echter iets speciaals, al kan ik er na al die jaren nog altijd niet precies de vinger op leggen. Wat het ook is, het recept van Carly Rae Jepsen is voor mij nog altijd niet uitgewerkt, want ook het deze week verschenen Day and Night vind ik weer een bijzonder lekker popalbum. Het is wederom een album dat niet helemaal aansluit op mijn muzieksmaak, maar ik kan het met geen mogelijkheid weerstaan.

Day and Night is een ambitieus album dat bestaat uit twee delen, Day en Night. Het is een album met maar liefst 24 songs en voor beluistering van het hele album moet je bijna anderhalf uur uittrekken. Dat het album in twee delen is verdeeld is niet voor niets, want Day en Night verschillen van elkaar als dag en nacht.

Het eerste deel van het album draait de popkraan in een aantal songs wat minder ver open dan we van Carly Rae Jepsen gewend zijn, maar er komen absoluut 24-karaat popsongs voorbij. In een aantal andere songs flirt de Canadese muzikante met jaren 80 pop of jaren 70 singer-songwriter muziek, maar het klinkt altijd als Carly Rae Jepsen.

Liefhebbers van sober geproduceerde albums kunnen met een grote boog om Day and Night heen lopen, want de trukendoos gaat helemaal open. Een heel legioen producers en muzikanten werkte mee aan het album en dat hoor je, want alles klinkt even mooi. Dat geldt ook voor de zang van Carly Rae Jepsen, die niet alleen het patent heeft op perfecte popsongs, maar ook een uitstekende zangeres is. Day and Night doet me vaak denken aan de muziek van Taylor Swift, maar Carly Rae Jepsen is wat mij betreft een veel betere zangeres.

Zeker de songs met 70s vibes sluiten behoorlijk goed aan op mijn muzieksmaak, ook als ze voorzichtig de dansvloer opzoeken. Dat doet Carly Rae Jepsen pas echt op het tweede deel van het album, want Night is gemaakt voor de dansvloer. Waar Day vaak redelijk organisch klinkt, gaat de elektronica los op het tweede deel van het album. Het is de elektronische popmuziek voor de dansvloer uit de jeugd van Carly Rae Jepsen, die inmiddels de veertig is gepasseerd.

Night sluit nauwelijks aan op mijn muzieksmaak, maar ik kan ook de songs die de Canadese muzikante maakte voor de dansvloer nauwelijks weerstaan. Het is allemaal bijzonder knap gemaakt, maar het is vooral zo aanstekelijk dat niet vrolijk worden van het nieuwe album van Carly Rae Jepsen bijna onmogelijk is. Mijn voorkeur gaat het grootste deel van de tijd uit naar het eerste deel van het album, maar zo op zijn tijd is ook het tweede deel verslavend lekker. Ik weet nog steeds niet wat nu precies het geheim is van Carly Rae Jepsen, maar het werkt nog steeds. Erwin Zijleman

Deel één vind ik grotendeels muzak, de "night" kant is een stuk beter te pruimen, alhoewel nergens echt memorabel.