Prince Paul - A Prince Among Thieves (1999)

Destijds heel leuk om een paar keer te luisteren, maar toen het nieuwe er af was en ik de grappen kende was ik het snel zat.

Prince weet precies als Oxmo puccino dat je op een gegeven moment verder moet je kan niet altijd hetzelde doen zoals Pete Rock en Marley Marl deze zitten nog steeds op het zelfde niveau op een gegeven moment moet je wat anders proberen als je nog beter wilt worden.
Prince Paul doet iets heel anders dan een album met een verhaal en de eerste die dit doet opgedragen aan z'n zoontje.

De 2 beste mc's van de top 5 komen ook nog eensl langs en laten zien dat jongen puppy's van nu gewoon niet tegen hun kunnen beginnnen

Big Daddy Kane - Macula's teory
Kool Keith - Weapons world

Grappigste nummer is zeker wel

Everlast - The men in blue, the largest crew


Producers top werl zijn echt wel

The other line
War party
Pain

Het enigste minpuntje is dat Sadat X rauwe stem niet echt past bij het nummer Handle your time.
X zibit past gewoon niet op dit album.

Er zou toch een film hiervan uitkomen?

De videoclip is al een film opzich zelf

Ik vind dit wel een van de tofste Hip-Hop CD's allertijden, vooral de perfecte verzameling aan gastartiesten en de prachtige samples van Paul. 4*

Dit is inderdaad een toffe cd. Leuk verhaal, lekkere hiphop, leuke gastenlijst. De korte nummers en vele interludes vervelen geen moment. Ik vind wel dat je dit in 1x moet afluisteren, dus je moet wel wat tijd overhebben. Alleen op het eind kan ik soms mijn aandacht er niet bijhouden.
Er staan teveel goede nummers op om ze allemaal te noemen, maar Pain, Weapon World en Put The Next Man On zijn het vernoemen meer dan waard. 4*!

Geniaal album. Wie anders dan Prince Paul is in staat om met behulp van skits een (bijna) lineair verhaal te vertellen, waarbij elk nummer een onderdeel van het verhaal is.

Breezly Brewin' en Sha zijn goed gecast als hoofdpersonen, ze hebben indrukwekkende MC skills (vooral Breezly Brewin' van de Juggaknots) maar juist omdat ze wat onbekender zijn, zijn ze geloofwaardig in hun rol.
De gastrollen zijn ook geweldig gecast, misschien met uitzondering van Horror City, die ik niet bijzonder veel toe vind voegen.

Mijn favoriete 'scenes' zitten absoluut in het midden van het album, met glansrollen voor Kool Keith, Big Daddy Kane, Chubb Rock, De La Soul, Everlast, Xzibit en Sadat X.

Maar ook de solo nummers van Breezly' Brewin', of samen met Sha, zijn geweldig.
Breezly Brewin's flow is als zijn naam, soepel, vederlicht en duidelijk gearticuleerd. Sha, met zijn straatstijl en zwaardere stem, is perfect als zijn onbetrouwbare maat.

Ik vind het einde van het album ook iets minder, waar Prince Paul opeens steeds meerdere skits achter elkaar nodig heeft om zijn plot uiteen te vouwen. Of is dat omdat het budget en/of de tijd op was? Die scene waar Tariq belt naar de Wu-Tang offices en RZA aan de telefoon krijgt, had daar geen Wu track bij gepast? En die allerlaatste track vind ik een matige afsluiter.

In 1999 luisterde ik dit album veel op de fiets, op mijn minidisc-speler (!) en ik kan het verhaal nu wel dromen.
De losse nummers blijven voor mij echter ook sterk, en de rest van het verhaal zie ik er toch gelijk bij.

Alle lof voor Prince Paul voor de uitstekende uitvoering van dit vaker geprobeerde concept (nu schieten mij even Sticky Fingaz, Masta Ace en eMC te binnen), dit blijft voor mij met afstand de meest geslaagde hip hop musical (of hoe je het ook wilt noemen).