Alabama Shakes - I Must Be Dreaming (2026)

Dit kan helaas niet meten met het vorige werk.

Het oogt bij de eerste luisterbeurten wat vlakjes allemaal, maar er gebeurt in de onderlagen van de plaat toch wel het één en ander. Zowel qua zang als qua muzikale omlijsting. Hier en daar best subtiel. Blijft wel een plaat die je niet makkelijk in je systeem krijgt.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Alabama Shakes - I Must Be Dreaming - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Alabama Shakes - I Must Be Dreaming
De Amerikaanse band Alabama Shakes deelde in 2012 een mokerslag uit met haar debuutalbum Boys & Girls, maar kiest op haar onlangs verschenen album I Must Be Dreaming voor een geluid dat zich wat minder makkelijk opdringt (... maar dat uiteindelijk wel doet).

Ik heb echt even de tijd moeten nemen voor het nieuwe album van Alabama Shakes. I Must Be Dreaming is een album waarop van alles gebeurt, zowel in de muziek als in de zang van de imponerende frontvrouw Brittany Howard. Dat je de tijd moet nemen om het album te doorgronden, was al bekend van de soloalbums van de zangeres van de band en ook in het geval van I Must Be Dreaming loont het. Het nieuwe album van Alabama Shakes staat bol van de invloeden, bevat knap in elkaar stekende songs vol muzikaal vuurwerk en dan is er ook nog eens de imposante strot van Brittany Howard, die nog wat veelzijdiger klinkt dan op haar soloalbums. Geen heel makkelijk album, maar wat is het goed.

Ik was in 2012 direct onder de indruk van Boys & Girls, het debuutalbum van de Amerikaanse band Alabama Shakes. De band uit Athens, Alabama, imponeerde met een rauwe mix van (Southern) soul, blues en rock ’n roll en overrompelde de luisteraar met de ruwe en soulvolle strot van frontvrouw Brittany Howard. Op het podium bleek Alabama Shakes een ware sensatie, maar ook het debuutalbum van de band stond als een huis.

Bijna exact drie jaar na Boys & Girls verscheen in 2015 het tweede album van Alabama Shakes en ook Sound & Color overtuigde mij onmiddellijk. Alabama Shakes gaf op haar debuutalbum vooral gas, maar de band liet op Sound & Color een subtieler en wat psychedelischer geluid horen, waarin ook de zang van Brittany Howard wat meer ingehouden klonk. Sound & Color was een wat complexer album dan zijn voorganger, maar ook op het tweede album van Alabama Shakes viel alles direct op zijn plek.

Na 2015 werd het al snel redelijk stil rond de band uit Alabama en begon Brittany Howard al snel aan een solocarrière. Ik heb haar soloalbums Jaime uit 2019 en What Now uit 2024 inmiddels hoog zitten, maar dat ging zeker niet vanzelf. Zeker Jaime vond ik bij eerste beluisteringen een loodzwaar en dodelijk vermoeiend album waar ik maar geen grip op kreeg en ook What Now had vele luisterbeurten nodig voor ik gecharmeerd raakte van het album.

Na een stilte van elf jaar verscheen onlangs het derde album van Alabama Shakes en op voorhand was ik vooral benieuwd of het album me zou overrompelen zoals de eerste twee albums van de band dat deden of me pas na meerdere keren zou overtuigen, zoals dat gebeurde met de soloalbums van Brittany Howard. Het laatste was het geval.

Bij eerste beluistering van I Must Be Dreaming vond ik het nieuwe album van Alabama Shakes interessant, maar het album verpletterde me niet. Dat veranderde ook niet snel, want bij de eerste beluisteringen van het album bleef er helemaal niets hangen en ik kreeg ook maar geen grip op de songs van de band.

I Must Be Dreaming zit dichter bij de soloalbums van Brittany Howard dan bij de twee albums waarmee Alabama Shakes zichzelf meer dan tien jaar geleden op de kaart zette. Gezien mijn ervaringen met die soloalbums wist ik dat ik de tijd moest nemen voor I Must Be Dreaming en dat heb ik ook gedaan. Het bleef een lastig proces.

Het nieuwe album van Alabama Shakes heeft veel om van te houden. In muzikaal opzicht is het album interessant met zowel flarden uit het verleden als invloeden uit het heden. Het is muziek die soms verrassend toegankelijk klinkt, maar ook vaak wat ongrijpbaar blijft. Dat geldt ook voor de zang van Brittany Howard die soms uithaalt zoals ze dat op het debuutalbum van Alabama Shakes deed, maar ook meer ingehouden kan zingen.

Ik vind I Must Be Dreaming op zijn best wanneer de band vol gaat voor psychedelische soul, maar ook de songs die zich wat minder makkelijk opdringen worden steeds beter. In muzikaal opzicht gebeurt er van alles op het album, dat is volgestopt met mooie details en subtiele wendingen, en Brittany Howard zingt op verschillende manieren de sterren van de hemel.

Ik liet het album in eerste instantie liggen omdat het me niet pakte, maar daar kan ik me inmiddels niets meer bij voorstellen. Neem de tijd voor I Must Be Dreaming en er openbaart zich langzaam maar zeker een meesterwerk. Wat een bijzondere band is dit toch. Erwin Zijleman

Hoeveel luisterbeurten geef jij een album de kans?

dat wisselt, soms maar 1 of 2, soms ook veel meer zoals in dit geval.