Nickelback - Everything Under the Sun (2026)

Een band in verval, maar het staat ze goed. Het past bij hun image en bij de uitstraling van hun nieuwe albumcyclus. Pijnlijk hoe slecht Chad Kroeger klonk op Live from Nashville uit 2024; al lijkt hij in concertopnames op YouTube rond die periode nog meer als zichzelf te klinken. T/m 2017 hadden ze patent op albums die bol stonden van sterke en aanstekelijke liedjes; Get Rollin' uit 2022 kende nog een enkel schamel hoogtepuntje. Dit wordt het eerste album waar ik met tegenzin naar uitkijk. Singles Rattle the Cage en Bones for the Crows rocken aardig maar kennen niet meer de geïnspireerde melodieën en kenmerkende leuke vondsten van Nickelback. Als Nickelback-liefhebber kost het moeite om naar de ontstane schorheid op Chad's stembanden te luisteren. Ik hoop op minimaal 1 en met een grote portie geluk op 2 liedjes die dit album nog enigszins bestaanswaarde geven.

Je zit toch tegen beter weten in te wachten op een goeie scream op Bones for the Crows, iets wat Daughtry tegenwoordig wél doet.

Juul1998B wat zijn jouw verwachtingen?

Ik ben wel benieuwd. Het vorige album vond ik aardig, maar niet meer dan dat. De eerste 2 singles maken mij nog niet super enthousiast. Chad klinkt zelfs een beetje robot achtig.

Make me love you is dan wel weer typisch Nickelback. Hier word ik dan wel weer blij van!

Ik ga er straks eens naar luisteren. Ik heb altijd erg moeten lachen om de posers die deze band vooral heel erg graag heel erg slecht willen vinden. Meestal valt het reuze mee en hoor ik een band die soms prima nummers maakt. En soms ook niet.

Een score zal ik hier niet aan meegeven. Dit is zo slecht en het songmateriaal voelt zo kitscherig en inspiratieloos aan, dat hier geen enkel gevoel in zit.
Een liefhebber was ik al niet van dit bandje, maar hetgeen je nu voorgeschoteld krijgt is van een bedroevend niveau dat zelfs de bakvisjes in thuisland Canada van schrik, hier niet meer warm of koud van worden.
An sich mag muziek van mij heel toegankelijk zijn, daar heb ik geen problemen mee, Everything Under the Sun is echter een tekstueel en muzikaal gedrocht waarvan ik mij niet kan voorstellen dat de rechtgeaarde rockliefhebber hier veel van zijn gading zal vinden.
De meeste tracks steken zo in elkaar dat elke song zich als een suikerbom in je kiezen nestelt en van binnenuit zal wegrotten.
Opener Rattle the Cage is dan ook een vreemde eend in de bijt. Dit venijnige nummer voelt zich als de enige feestganger in casual kleding op een verkleed themafeest, schrijnender kan het contrast niet zijn.

Ze spelen op 60-70% van hun kunnen, maar Make Me Love You is wel heel erg fijn.