Akusmi - Terra Incognita (2026)

Dit stijgt dus ver boven het vaak middelmatige niveau van de bekende topartiesten, het is ook een totaal ander concept, niet om een ‘markt’ te bedienen, het gaat hier puur om de muziek een albums met veel durf en avontuur, voor een ander publiek niet met een doorsnee muzieksmaak daarvoor is het teveel … jazz. Het heeft wel wat tijd nodig hebben om te rijpen, soms met stukjes en beetjes over een langere periode, het is ook hier en daar wat druk (complex) en ambitieus, ik hou zelf van wat rustigere muziek, maar zeker ook een stap verder dan het vorige album … een stuk minder ‘statisch’. Mooist, het lange openingsnummer, met een fraaie opbouw.
Deze gaat toch wel op mijn lijstje van albums van dit jaar.

the quietus in een recensie, wel zo een beetje de kern:
Hoewel Afrobeat en highlife duidelijk de belangrijkste invloeden zijn, hebben Bideau & co. iets gecreëerd dat lijkt op een werkelijk verkennende wereldmuziek, schatplichtig aan bijna alles maar niet overdreven afgeleid van iets – de denkbeeldige anthems van een onbekend land.