Weekend - La Varieté (1982)

heerlijke zomerse plaat, die ik graag op een warme zonnige ochtend opzet om in goede sferen te geraken

Dit is inderdaad een zomers album. Ik kocht het al in 1982, en iedere keer is het weer de moeite van het beluisteren waard. Van enkele nummers zijn ook 12"-es verschenen. Prachtige, warme muziek!

Dit is het soort muziek wat Belle & Sebastian zo'n 10 jaar later ook is gaan maken.

3 recensies voor een baanbrekende plaat, zijn tijd ver vooruit.
Africaans, new wave, barok, avantgarde, alles zit in deze plaat.
Bands als The Sea & Cake zijn hier schatplichtig aan, en idd Belle & Sebastian hebben hier goed naar geluisterd.
Bizar dat zo weinig dit kunnen waarderen, staat sinds 1982 in de kast.
Vlagen van bands uit die tijd Everything but the giril, Durutti Column, Rip Rig & Panic, Orange Juice hoor ik en uiteraard Young Marble Giants omdat Alison daar ook in zong.
Prachtig

Hier ook sinds 82 in de kast, was toen al niet wars van iets verfrissends!

Ook ik heb deze sinds 1982 in mijn bezit. Ik was totaal onder de indruk van Young Marble Giants, enkel maar één plaat gemaakt, maar wat heb ik die vaak opgezet. Het minimalisme van die plaat vond ik heel bijzonder. Toen de groep uit elkaar ging en de twee broers Moxham verder gingen met 'the Gist' startte zangeres Alison Statton met Weekend met Simon Booth op bas en Spike gitaar. En natuurlijk wel wat gastmuzikanten. La Variéte leidt naar de Franse term voor Franse radio, alles behalve heavy rock, muziek getekend door diversiteit en diepgang. (volgens de hoes)
Deze muziek heeft weinig meer te doen met de synth wave van Young Marble Giants, een totaal andere richting. Ik weet dat ik er toen niet veel waardering voor kon hebben, de jazzy salsa achtige muziek, daar zat ik niet echt op te wachten. Dus ik heb deze plaat al jaren niet meer gedraaid en na al die jaren geen enkel krasje te bekennen. Dat zegt natuurlijk ook wel wat.
Toch na 42 jaar (!) moet ik zeggen dat deze plaat toch ook wel iets verrassends heeft. Zoals sommigen ook benoemen, zijn tijd ver vooruit en inspiratiebron voor bijvoorbeeld 'Everything Like The Girl' en 'Belle and Sebastian'. Mede door de zang van Alison Statton komt op een enkel nummer nog iets van Young Marble Giants naar boven, maar verder is het totaal anders. Salsa, Afro pop, jazz,vaak een heel zomers geheel, mede ook door een redelijke groep gastmuzikanten. Sommige nummers zeggen me niet zoveel , andere vind ik best goed, bijvoorbeeld 'Red Planes. waar nog wel iets van een Young Marble Giants sfeer herkenbaar is. Alison Statton heeft met weekend nog een live album uitgegeven, verder nog werk samen met Divine en Spike, maar het laatste werk is van 1997, hoewel er ook weer een plaat van de laatste in 2018 is uitgekomen.

De teleurstelling in 1982 was dat dit heel ver af stond van Young Marble Giants en dat het me niet lukte om het album daarvan los te zien. Dat lukt me nu veel beter en heb ik ook veel meer waardering ervoor. Het feestelijke 'a life in the day met part 1 en 2 verdeeld over de kanten van de lp en zo zitten er meer leuke nummers op.

Prachtige stem heeft ze en ze kan met deze stem vele genres aan, blijkt wel juit dit album.