June McDoom - Follow The Light | Pop | Written in Music - writteninmusic.com
Met Follow The Light levert de Amerikans-Jamaicaanse June McDoom letterlijk en figuurlijk een droomdebuut af. Het is moeilijk om tegenwoordig nog origineel voor de dag te komen, maar June slaagt hier grandioos in.
Opgegroeid in een groot, muzikaal Jamaicaans gezin in het Zuid-Florida heeft ze haar uiteenlopende invloeden op fraaie manier weten te verbinden. Simon & Garfunkel meets Eek-A-Mouse, zoiets. De akoestische folkliedjes uit de film The Graduate vermengd met de drie sound systems die haar vader had samengesteld. Vooral de diepe bas drong tot haar slaapkamer door.
De grootste invloed was misschien wel haar grootvader. Op zijn gitaar, banjo en rumba box hield hij de oorspronkelijke Jamaicaanse mento – de bron en voorloper van ska, rocksteady en reggae, dub – in leven. Van hem kreeg ze een gitaar, die uiteindelijk niet alleen een cadeau was, maar ook een erfenis en een routekaart.
Met haar dromerige zang zijn haar liedjes een ontdekkingstocht naar identiteit. Waar kom ik vandaan? Wie heeft mij gevormd en wie ben ik nu? En waar ga ik naartoe?
Met het openingsnummer Human Angel wordt meteen de toon gezet op deze fascinerende, bijna sprookjesachtige plaat. Wind- en dubeffecten gaan over in heldere akoestische gitaarklanken en nadat de dromerige stem van June zingt over “searching for love” eindigt het nummer met een harp. De betovering gaat door met het niet minder fraaie Without You, waarop de achtergrondzang heel etherisch klinkt. Opnieuw worden harpen ingezet om het af te ronden, ditmaal in combinatie met een piano. Als er in Outside The Window ook wat strijkers te horen zijn, dan is duidelijk dat er veel aandacht is besteed aan de arrangementen. Dat dromen een voortdurend thema is, laat Forever daarop horen: “Our passing dreams, just water in the river.”
In Get Out Of My Life dringt zich de harde realiteit op, als ze zingt “I wasted my time on you, I am so much more without you.” Wie of wat hier bedoeld wordt, is niet duidelijk, maar dat het een bevrijding is, moge duidelijk zijn, als ze zingt over “free June”. De piano dubklanken gemengd met een blokfluit sluiten het nummer af.
Haar grootvader is, zoals eerder gerefereerd, een belangrijke inspiratiebron. Op het korte Grandpa krijgt hij met een diepe mannenstem een vertolking: “I’ll be here.” Op haar zoektocht is hij haar steun en toeverlaat. Het nummer Dream Dub lijkt me muzikaal en tekstueel een sleutelnummer. Het is het nummer waarop die dubinvloeden het meest nadrukkelijk aanwezig zijn: “That dream taught me who I am, how to love.”
Memory gaat over haar grootste muze, haar grootmoeder: “I always think of what she told me, how to live a life so fully.” Het nummer is in zijn ingetogenheid een van de meest memorabele liedjes. Het intro van Mountain is met het strijkerskwartet een van de mooiste momenten.
Op zoek naar de waarheid is de wereld a dim hall, maar ze blijft in Searching to Find dromen als meisje, zelfs nu ze volwassen is. Het fraaie, instrumentale Weaver met akoestische gitaar en een vervormde, bijna valse panfluit, leidt naar het slotnummer Follow The Light, een van de hoogtepunten op dit werkelijk schitterende debuut. Beginnend met dubeffecten en eindigend met dromerige zangkoortjes.
De hoesfoto tenslotte is perfect gekozen. June in fleurige nachtjapon, ogen dicht met droomwolkjes boven haar. Follow The Light is een album dat het beste tot zijn recht komt via een hoofdtelefoon of in de late avonduurtjes met gedimd licht, zonder verdere afleiding. Of en hoe June McDoom dit live kan waarmaken, is een vraag, maar we laten ons verrassen.