World News - In Purgatory (2026)

Concert wat ik eerder dit jaar zag was erg leuk net als de EP's dus ik kijk hier wel naar uit.

Afgelopen mei zag ik World News optreden in mijn eigen woonplaats; vijf minuten lopen van huis. Altijd fijn natuurlijk. Maar dat optreden was ook erg fijn. Met slechts wat singles en EP's op zak wisten ze mij wel in te pakken.

En nu is er dan eindelijk dat langverwachte debuut In Purgatory. Als jaren '80 tiener en muziekliefhebber is deze band natuurlijk smullen. Want horen we iets nieuws? Welnee, maar als het gebodene zo sterk is als deze band levert maak je mij blij. Heel blij.

Want dit album is geweldig ondanks dat het misschien zo spannend niet is en je aardig wat lijntjes kunt trekken naar bekende grote namen. Denk aan The Smiths, The Stone Roses, U2, R.E.M., The Verve en ik hoor zelfs een kleine flard Smashing Pumpkins ten tijde van Gish (intro van Vinegar Swimming Pool).

Britse indiepop met Amerikaanse janglepop. De broers Alex en Rory Evans weten het allemaal perfect in de blender te gooien en dat doen ze met hulp van gitarist Jack Tollman en drummer Malte Henning.

De vier singles die verschenen zijn vervelen me nog steeds niet en ook de resterende nummers stellen niet teleur. Natuurlijk mis ik wel een paar klappers die het album niet gehaald hebben (denk aan The Tinman), maar dat mag de pret niet drukken.

De grote kracht op dit album is het melodieuze gitaarspel en de bekende invloeden wat zorgt voor herkenning. Dat de mannen misschien wat saai overkomen op het podium maakt mij niet uit, want spelen kunnen ze. Zo goed dat ik de band volgende maand gewoon weer ga zien (Rotown, Rotterdam). Dat zal ongetwijfeld een andere belevenis gaan worden nu het album uit is.

Ik ben echt wel een beetje ‘verliefd’ op dit album.

Wat een goed album dit zeg!

En dan hebben we ook nog al die geweldige singles en EP’s.

Tijd geleden dat ik zo ongelooflijk verslaafd ben geraakt aan een album als nu. Ik blijf het maar draaien en geniet er elke keer weer even veel van als toen ik het voor het eerst hoorde (buiten de singles die ik al langer ken en waar ik ook maar niet op uitgeluisterd raak).

Poh, lekker inderdaad

Heerlijk energieke opener, waarmee de stemming er meteen inzit. De rest van de plaat mag er ook zijn, de 80's- en britpopsound smaakt ontzettend lekker.

Oh ik wist helemaal niet dat ze eindelijk deze plaat uit hadden! Al in het begin dit jaar hun singles gehoord. Leuke verrassing dat de kwaliteit van de singles dus ook over de hele plaat behouden blijft.
Absoluut een band die ik ook eens live wil zien, wat een energie!

Lp is binnen en ik verhoog gewoon: wat een heer-lij-ke plaat is dit toch!!!!

Mijn geluid en outro’s. Met Tinman als een van mijn favoriete nummers, gaat deze band vrolijk verder met pareltjes droppen. Alsof je een album ontdekt wat ergens uit de indie krochten van de late 80’s is komen vallen. Geweldig gitaarwerk. Af en toe onverwachtse bochten. Top.

Half puntje erbij. Wat is dit genieten zeg. Kende de band nog niet, maar wat een heerlijk debuutalbum

Zoek zeker ook de singles en EP's die hier aan voorafgaan op. Zitten geweldige tracks tussen waarvan het jammer is dat ze niet op het album zijn terecht gekomen. Komende woensdag in Rotown, Rotterdam: twee keer in een half jaar live meemaken.

Heerlijk album! London-based zie ik, maar de muziek doet me vooral denken aan Amerikaanse powerpop. De nieuwe Television? Mooie hoes ook, past erbij. Dank voor de tip aERodynamIC.

Meer indie dan jangle vind ik ook, maar zeker een erg leuke ontdekking.
The Ocean Blue doet het me aan denken, met een iets grootser geluid.
Fijne tip!

Ik val in herhaling, maar de EP’s en singles moet je echt niet missen als dit album bevalt. Zeker zo’n nummer als The Tinman is heel sterk.

Ja klopt, en meer van die wat onbekendere gitaarbandjes uit die tijd: The Railway Children, The Pale Fountains, Felt en The Wild Swans bijvoorbeeld.

Ik zeg: Album van het jaar!

Ja, dat roep ik ook sinds het uit is gebracht