The Silencers - So Be It (1995)

Na het fantastische Seconds of Pleasure kwamen The Silencers in 1995 met So Be It, voor mij de laatste homerun uit die geweldige eerste periode van de band. Het geluid is wat steviger en donkerder geworden, maar de sterke melodieën zijn gebleven. Something Worth Fighting For opent uitstekend, gevolgd door het ruim zes minuten durende Killing for God. Ook 27 en I Woke Up laten horen dat het niveau nog altijd bijzonder hoog ligt. Number One Friend behoort voor mij tot de sterkste nummers, terwijl Flying, Hello Stranger en Henry's Black Shadow ieder een andere kant van de band laten horen.

Een bijzonder moment is Wild Mountain Thyme. Het traditionele Schotse lied past volkomen natuurlijk bij The Silencers en benadrukt nog eens waar een deel van hun muzikale wortels ligt. Listen en About the Sea leiden vervolgens naar het ingetogen I Believe in You.

Achteraf heeft So Be It voor mij extra betekenis gekregen. Dit was het laatste album waarop Cha Burns meespeelde en precies hier ligt ook de grens van mijn favoriete Silencers-periode. Of het een rechtstreeks met het ander te maken heeft weet ik niet, maar opvallend is het wel. De latere albums zijn zeker niet slecht, maar het niveau van deze eerste vijf wordt voor mij niet meer bereikt. So Be It vormt daarmee een prachtige afsluiting van een reeks die in 1987 begon met A Letter from St. Paul. Vijf albums in acht jaar, waarvan ik er vier uitstekend vind en één minstens zeer goed. Waarvan akte...