HMLTD - FANGS (2026)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Lucky Number
-
What the Hell (3:22)
-
I Used to Ride in Limousines (3:29)
-
Umami (4:24)
-
Dancing on Your Grave (4:18)
-
One Thousand White Horses (4:20)
-
Close to You (4:16)
-
Chateau Vamp Freestyle (4:27)
-
Grab the Crucifix (3:16)
-
Shudder (3:26)
-
Blitzkrieg (4:35)
-
Sorry for Laughing (3:50)
met Corpus Delicti
0
geplaatst: 1 oktober, 11:33 uur
Er komt dus een nieuwe aan van dit excentrieke gezelschap die teruggebracht lijken te zijn tot een kwartet kijken naar de foto op hun Bandcamp-pagina
De hoes en de titels suggereren een wat donkerder album, niet dat de vorige echt lichte snacks waren maar wel dansbaar en afgaand op 2 van de 3 singles is dat nog steeds het geval. Misschien zelf nog iets meer dansbaar en iets meer toegankelijker. Alhoewel dat laatste relatief is want hun producties waren tot nu toe erg eclectisch en dat hoor ik nog steeds op de nieuwe singles.
"Blitzkrieg" was de eerste single en ook meteen het leukste, energiek, dansbaar maar wel met Art-pop mystiek einde.
"I Used to Ride in Limousines" = 2e single spreek me minder aan, wat lome Electro Rock en een poging tot een serieus nummer. Maar de zanger zingt ook nu weer wat over-the-top, wat niet erg is. Maakt het nummer wel wat minder serieus.
"Umami" = 3e single > is mogelijk een verwijzing naar Friends Ross' grap over 'unagi'. Eveneens engeriek en dansbaar: Electro-Punk meets Synthrock meets House.
Vermoed dat ik dit album, net als hun voorgaande releases, de nodige luisterbeurten ga gunnen. Ondanks de wat donkere titels en dito hoes verwacht ik wel een toegankelijk, interessant en dansbaar album.
De hoes en de titels suggereren een wat donkerder album, niet dat de vorige echt lichte snacks waren maar wel dansbaar en afgaand op 2 van de 3 singles is dat nog steeds het geval. Misschien zelf nog iets meer dansbaar en iets meer toegankelijker. Alhoewel dat laatste relatief is want hun producties waren tot nu toe erg eclectisch en dat hoor ik nog steeds op de nieuwe singles.
"Blitzkrieg" was de eerste single en ook meteen het leukste, energiek, dansbaar maar wel met Art-pop mystiek einde.
"I Used to Ride in Limousines" = 2e single spreek me minder aan, wat lome Electro Rock en een poging tot een serieus nummer. Maar de zanger zingt ook nu weer wat over-the-top, wat niet erg is. Maakt het nummer wel wat minder serieus.
"Umami" = 3e single > is mogelijk een verwijzing naar Friends Ross' grap over 'unagi'. Eveneens engeriek en dansbaar: Electro-Punk meets Synthrock meets House.
Vermoed dat ik dit album, net als hun voorgaande releases, de nodige luisterbeurten ga gunnen. Ondanks de wat donkere titels en dito hoes verwacht ik wel een toegankelijk, interessant en dansbaar album.
0
geplaatst: 23 oktober, 16:06 uur
Na de eerste beluistering: de eerste single "Blitzkrieg" is nog steeds het meest interessante nummer van dit album. Het album valt zeker niet tegen en ondanks de vaak over-the-top zang en algehele georganiseerde chaos misschien toegankelijker dan ouder werk die ik nog vaag herinner.
Opvallend is "Chateau Vamp Freestyle" dat gewoon een Engelstalig rip van een Kurt Weill nummer is waar ik nu niet op kan komen, maar de akkoordschema en zanglijnen van herken van The Young Gods' album. De jongens(?) van HMLTD zijn niet netjes door geen credits voor Weill te plaatsen op Spotify.
De rest van het album dan: een bonte mix van stijlen, Punk, Electro, Synthpop, Alternative, Art Rock, House, zelfs EBM is niet ver.
"Dancing on Your Grave" is het op 1 na interessantst nummer, met New Wave ambities die niet ver van een 80s act als Ultravox staat. Ook "One Thousand White Horses" heeft New Wave ambities alleen nu richting het laatste album van Japan "Tin Drum". De twee meer serieuze nummers.
Opvallend is "Chateau Vamp Freestyle" dat gewoon een Engelstalig rip van een Kurt Weill nummer is waar ik nu niet op kan komen, maar de akkoordschema en zanglijnen van herken van The Young Gods' album. De jongens(?) van HMLTD zijn niet netjes door geen credits voor Weill te plaatsen op Spotify.
De rest van het album dan: een bonte mix van stijlen, Punk, Electro, Synthpop, Alternative, Art Rock, House, zelfs EBM is niet ver.
"Dancing on Your Grave" is het op 1 na interessantst nummer, met New Wave ambities die niet ver van een 80s act als Ultravox staat. Ook "One Thousand White Horses" heeft New Wave ambities alleen nu richting het laatste album van Japan "Tin Drum". De twee meer serieuze nummers.
* denotes required fields.
* denotes required fields.