The Geto Boys - We Can't Be Stopped (1991)

Mind Playing Tricks on Me hoort bij mijn favoriete rapnummers ooit

Zekers!

Briljante cover ook. Bushwick Bill liet zichzelf neerschieten door z'n vriendin. Vriendin schoot hem in z'n oog, werd naar het ziekenhuis gebracht waar ze deze foto schoten in de gang en het dus als cover gebruikten voor hun album. Gast loopt nu dus wel met 1 oog rond

is dat egt waar??

Wel een sterk verhaal inderdaad

het verhaal is waar.man respect daarvoor en legendarishe cover.RESPECT.

Respect voor iemand die zich bewust in zijn oog laat schieten?

Inderdaad beetje dubieus

In het nummer Ever So Clear vertelt hij het allemaal (Bushwick Bill)

maar natuurlijk.

Ach, Eazyfan in de 'oldskool' MM tijd

Leuke album vol funky hiphop shit. Mind Playing Tricks on Me is erg goed en is 1 van de beste hiphop songs die ik heb gehoord. Fuck a War is ook leuk omdat Bushwick bush dist. Het is een beetje politiek nummer een ander nummer van Bushwicks solo die ik erg goed vind is Letter from KKK waarin hij een vlinke uithaal doet naar KU-Klux-Klan en terecht.

Heb 'm vandaag toevallig geluisterd, sterk album inderdaad. Lekker veel variatie qua onderwerpen, van horrorcore (Chuckie ), naar anti-oorlog (Fuck a War), naar nasty tracks (The Other Level) enz. Dit zal bij meerdere keren luisteren wel eens erg hoog kunnen gaan scoren bij me.

Vind hem ontzettend tegenvallen. Producties liggen me niet, té old skool voor mij, en normaal houd ik wel van een lekkere old skool-plaat. Rappers liggen me ook niet, eentje (weet niet of het nou Willie D is of Scarface, ik dacht die eeste) irriteert me vaak omdat ie niet echt flowt, een zin rapt en daarna een seconde pauze neemt en weer verder gaat. Eigenlijk doen ze dat allrmaal maar bij hem viel het me echt negatief op. Daardoor ligt ie niet echt bij mij in het gehoor. Teksten stellen ook weinig voor, maar af en toe is het wel funny. Mind Playing Tricks On Me steekt echt boven alles uit, daardoor nog wel 3*. Ik hoop dat ie nog wat gaat groeien.

Dit album levert voor mij een dilemma op. Als ik echt moet kijken of dit één van de beste hip-hop albums is, er echt een studie van zou moeten maken, dan zal het antwoord "Nee" luiden. Echter: het criterium voor mijn top 10 en het aantal sterren dat ik geef, is godzijdank niet objectief of wetenschappelijk. Ik ben een groot voorstander van wetenschap, maar niet op dit soort punten. Het is wat mij betreft net als bij ontleding van humor vooraf. Op het moment dat je dat doet, is het niet meer grappig. Als je een mop uit moet leggen, valt er niet meer om te lachen.
Zo werkt het bij muziek ook voor mij. Je kan wel achteraf analyseren waarom je iets goed vindt (de tekst raakt me, een sample wordt goed gebruikt, de beat doet mijn hoofd bewegen), maar je kan niet vooraf een checklist maken en dan aan de hand van die checklist beoordelen of een album aan de punten op die checklist voldoet en zo een album beoordelen, dat is wat mij betreft waanzin. Natuurlijk kan je ook wel dingen leren waarderen als je er meer informatie over hebt en kan dat ervoor zorgen dat je een album "te pakken krijgt", maar of je iets goed vindt of niet, is allereerst een kwestie van gevoel.

Een kwestie van gevoel, dat is het bij mij wat dit album betreft. Ik vind het album geniaal in het meest grote opzicht dat je kunt bedenken. Dat begint al bij het artwork. Bushwick Bill is in zijn oog geschoten en de Geto Boys (ik neem aan dat ze dat zelf hebben verzonnen) besluiten om met hem op een ziekenhuisbed/rolstoel (kan ik niet goed zien) te poseren in de gang van het ziekenhuis en om het plaatje compleet te maken heeft Bushwick een mobiele telefoon in zijn handen alsof 'ie allerlei zaken aan het regelen is (en aan zijn gezichtuitdrukking te zien moet het niet voorstellen dat hij zijn moeder belt om te vragen of ze de beertjespyama's naar het ziekenhuis wil brengen). Hoe kom je in vredesnaam op dat idee? Is dat iets wat Bushwick gelijk bedacht toen hij in het ziekenhuis lag (je kan je daar nogal vervelen, volgens mij): "Jongens, ik ben in mijn oog geschoten, kom hierheen en o ja, neem het fototoestel mee." Er staat bij mijn exemplaar nergens een fotograaf vermeld; zouden ze een zuster gevraagd hebben om de foto te maken? "Jullie kijken wel boos, hoor." "Ja, dat hoort ook zo." En dat alles onder het motto 'We can't be stopped', wat niet alleen gezien dit voorval een slimme zet was, maar wat vooral gezien de perikelen die ze met Geffen hadden, een fantastische albumtitel is. Geffen wilde namelijk het album Geto Boys niet distribueren, omdat ze moeite hadden met het nummer Mind of a Lunatic. Dat voorval wordt behandeld in het titelnummer van dit album. Ergens is het te begrijpen dat een distributeur niet blij is met de Geto Boys, maar de Geto Boys maken van dit voorval gebruik om lekker te stoken en zichzelf als winnaars uit te roepen (we can't be stopped!) van een wedstrijd die ze zelf hebben verzonnen en die maar één (vooruit: drie ) deelnemers kent. Misschien dat dit wat overdreven is, aangezien de Amerikanen de nodige problemen hadden met het album As nasty as they wanna be van 2 Live Crew en een zekere dreiging van de 'zedelijkheid' van opportunistische Amerikaanse politici dus wel de realiteit was, maar dat de Geto Boys dit schomelijk overdreven, lijkt me duidelijk (en terecht!).

En dat is eigenlijk het verhaal van dit album: het overdrijven. De Geto Boys hebben dit tot een ware kunst verheven. Niet alleen het artwork en het verhaal erachter, maar alles is compleet over de top op dit album. De beats eigenlijk nog het minste, maar ook daar zit een zeker 'larger than life'-gevoel aan vast. In ieder geval zijn de beats heerlijk. Voor de teksten geldt dat deze echt totaal over de top zijn. De Geto Boys overdrijven alles in dergelijke mate dat ze zich in een ander planetenstelsel vinden dan de nuance, ongeacht het onderwerp. Een goed voorbeeld is natuurlijk Fuck a War (hoe actueel is overigens de tekst I ain't gettin' my leg shot off/While Bush's old ass on TV playin' golf/But when you come to my house with that draft shit/I'm a shoot your funky ass bitch/A nigga'll die for a brawl/But I ain't fightin' behind no goddamn oil/Against motherfuckas I don't know/Yo Bush! I ain't your damn hoe) met daarin de slogan I ain't going to war for a shit talkin' president, maar ook voor bijvoorbeeld I'm Not a Gentleman, waarin het eigenlijk gaat over de schaduwzijde van het feminisme. Ja, vrouwen zijn gelijk aan mannen, maar betekent dat dan ook niet dat een man de deur niet meer open hoeft te houden voor de vrouw? Of zoals Willie D het stelt: "Drop something if you want to freak/And I won't leap to pick it up like a geek/In a dash or flash, goddamn, I'll pass/I'ma let you bend over so I can see dat ass." Uit dergelijke stukken tekst blijkt dat de Geto Boys elke nuancering mijlenver achter zich hebben gelaten. Om nog maar niet te spreken over het fantastische Chuckie, waarin Bushwick over een duistere beat de seriemoordenaar uithangt. Het nummer is (uiteraard!) doorspekt met samples uit de Child's Play-films. Het komt regelmatig voor dat rappers in een nummer wat mensen vermoorden, maar Bushwick overtreft iedereen: "Went sleepwalkin' last night and killed 300 people/When I woke up they had me chained to the floor/When they told me what I did I killed 300 more". We zitten op 600, wie biedt er meer? Die ontzettend over de top-heid levert (in combinatie met het simplisme) bovendien bij de Geto Boys geniale one-liners op, zoals "Play pussy, get fucked" en "None of that 'me-me' rapping".

Omdat het allemaal zo ontzettend aan alle kanten over de top is, kan ik niets anders doen dan hier elke keer weer om lachen. Het is overduidelijk dat dit allemaal puur ter vermaak van de luisteraar is. Helaas wordt dat onderdeel van de hip-hop nog steeds niet begrepen. Films over de maffia, seriemoordenaars en ander gespuis doen het bijna altijd goed, maar zodra je er een beat onder zet, staan ineens alle fatsoenrakkers op hun achterste poten. Dat is toch merkwaardig, maar juist dit ontzettend overdreven gedoe van de Geto Boys zorgt ervoor dat het wat mij betreft het toppunt van vermaak is. Oké, de teksten zijn af en toe wat te simpel. Maar zeiden heer Koot en heer Bie al niet: "Leef met vlag en wimpel, maar houd het simpel"? De flow is ook niet altijd goed, maar dat wordt wat mij betreft gecompenseerd door het ongelooflijke enthousiasme en de ontzettende honger waarmee Scarface, Willie D en Bushwick Bill rappen. Daarom behoort dit wat mij betreft checklist-gewijs gezien niet tot de beste hip-hopalbums, maar ik vind dit album, omdat het allemaal zo vermakelijk is, de 5 sterren meer dan dik verdiend en beloon dit album zelfs met een plaats in mijn top 10, omdat ik zelden enthousiaster ben over een album.

.

Ik ga er gelijk weer eens achteraan.

Dit is echt geweldige! Heerlijke raps en geweldige producties. Hier is Scarface zoo goed bezig. En de rappers vullen elkaar erg sterk aan. Dat verhaal achter de hoes is erg grappig, wel dom, maar dat terzijde De beste nummers zijn naar mijn mening nr 4, 9 en natuurlijk MIND PLAYING TRICKS ON ME!!!

Dit is absoluut het luisteren waard. Top geflowd!

Ze waren beiden onder invloed van crack geloof ik toen zijn oog eruit werd geschoten....

Wat'n een hard, ongenuanceerd, puur, agressief, recht-voor-de-raap album zonder scrupules! De producties zijn hard en effectief! Vaak nogal funky samples op een droge drumbeat zonder al te veel franjes. De teksten mikken zuiver op de impact die ze teweegbrengen (maar daarvoor wijs ik graag door naar psychonaatje's post).

Willie D's stem lijkt erg op die van Ice Cube, vind ik. En The Geto Boys zijn ook wel met hem te vergelijken al zijn zij wel wat "platter" en directer in hun boodschap. Deze groep wordt vaak vergeten als men het heeft over het verspreiden en aanvaardbaar maken van gangsterrap, waarbij men meestel enkel Schooly D, N.W.A. en Ice-T vermeldt.

Bijna elk nummer is hier gewoon goed: de simpele formule werkt perfect. Enkel "The Other Level" vind ik maar een middelmatige track. En "Chuckie" is persoonlijk ook niet aan mij besteed.

4* voor deze gangsterrap-klassieker

Isaac zal altijd voortleven, ook in de hiphop.

Gisteren op de kop getikt. De luchtige productie spreekt erg aan, lekkere drums en basgitaar partijen hier en daar. De 2 nummers die me het meest tot me toe spreken zijn: Gota Let Your Nuts Hang en Mind Playing Tricks On Me waarbij het deuntje en refrein maar niet uit m'n kop te branden is. Een 4,5* voor een ware controversiele Hiphopklassieker. Ik vind dit meer shockerend dan N.W.A's debuut, maar oke "wat wil je het was dan ook 2jaar eerder gereleased".
De raps worden erg lekker en natuurlijk geflowed.

Niet helemaal waar, hij schoot zichzelf in zijn oog, zijn vriendin weigerde.

Toch wel de klassieker van de jongens uit de ghetto in het zuiden van de USA, al was het enkel omdat Mind Playing Tricks zich op dit album bevindt. Ook de andere nummers zijn -ondanks de veelzijdigheid op dit album- erg sterk. De Geto Boys perfectioneerden hun herkenbare sound (John Bido) op dit album. Volgens mij was dit het laatste album met Willy D.

Beter dan dit is echt moeilijk te vinden. Het enige minpunt dat ik kan opnoemen is dat het uit 1991 is waardoor de kwaliteit wat minder is. Miss zo'n renovatie als bij The Beatles!?

Na het beluisteren van G-Code heb ik me voorgenomen om me te verdiepen in de Geto Boys. Na hun debuut wat een beetje een tegenvaller was ben ik aan hun (volgens mij) grootste klassieker begonnen. Deze ligt me een stuk beter. Making Trouble deed af en toe een beetje amateuristisch aan maar daar is hier niks van te horen. Deze beats en het samplewerk zijn een stuk beter. Dit gaat denk ik wel een 3,5 of een 4 worden.

Hard album, al vind ik de voorganger wat sterker, vooral qua beats. Mind Playing Tricks is de classic natuurlijk, maar staat heel veel moois op. Fuck a war is ook zeker een van m'n favorieten. Tof ook om Scarface te horen, is wat stemgeluid betreft aardig veranderd in de loop der jaren.

Hij zette zelf het pistool op z'n oog en daagde haar uit de trekker over te halen en laat ze dat tot zijn schrik nog doen ook. Er zal wel een vizier op dat pistool hebben gezeten want de man is ongeveer 1 meter hoog dus moeilijk te raken. Als je door je wimpers kijkt en de smiley in het zwart denkt is het hem toch net? (op ware grootte)

Eigenlijk wel belachelijk dat er slechts 26 stemmen zijn op deze tijdloze klassieker. Ik heb hem vandaag weer opstaan en de veelzijdigheid qua onderwerpen, harde maar ook rechtlijnige beats, grappige lyrics (I'm Not A Gentleman ), uitstekende combinatie van rappers en uiteraard Mind Playing Tricks On Me zorgen ervoor dat dit een ijzersterk album is en blijft.

Quickie en Mind Playing Tricks On Me

Vind hem toch een stuk minder dan de voorganger 'Geto boys' maar ja We can't be stopped heeft wel Mind playing tricks on me,één van de beste hiphop nummer aller tijden (met dank aan Isaac Hayes' Hung up on my baby).

Potver, wat is dit toch enorm lomp haha. In deze tijd schrok ik toch even van de expliciete lyrics na een lange tijd niet te hebben geluisterd. Die recht in je gezicht stijl werkt voor mij wel erg goed op Fuck a war en Gotta let your nuts hang. En sorry, om I'm not a gentleman moet ik toch ook wel lachen haha. Het klinkt soms wat gedateerd, maar interessante verhalen genoeg bij deze plaat.

Fascinerende plaat blijf ik dit vinden. Kwam er trouwens vandaag achter dat Ain't with being broke ook een clipje heeft, dope. Geto Boys - Aint With Being Broke (Official Video) - YouTube