Kevin Hewick - Such Hunger for Love (1983)
mijn stem
4 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Cherry Red
-
Normandy (2:52)
-
Spain (3:07)
-
Gibraltar (1:35)
-
At First Sight (2:44)
-
I Rap Too Much (Elizabethan Death Rap) (1:10)
-
Make (3:27)
-
Door to Door Salesman (3:11)
-
Shells (2:32)
-
Scapegoat in a Country Churchyard (3:12)
-
The Hill of Leopards (2:08)
-
Feathering the Nest (3:57)
-
She Holds Him Tighter (2:48)
-
Mothers Day (4:53)
1
geplaatst: 22 november 2015, 13:37 uur
Luister eens naar "Shells" beste Jeff Buckley fans - en bedenk je dan dat deze plaat al in 1983 uitkwam (op het Factory label nota bene!). De blauwdruk voor "Grace".
Alle Buckley (en vooruit, ook Marc Almond) fans bij deze opgeroepen om "Such Hunger for Love" een kans te geven!
Alle Buckley (en vooruit, ook Marc Almond) fans bij deze opgeroepen om "Such Hunger for Love" een kans te geven!
0
geplaatst: 18 december 2020, 22:49 uur
Poles Apart schreef:
Luister eens naar "Shells" beste Jeff Buckley fans - en bedenk je dan dat deze plaat al in 1983 uitkwam (op het Factory label nota bene!). De blauwdruk voor "Grace".
Alle Buckley (en vooruit, ook Marc Almond) fans bij deze opgeroepen om "Such Hunger for Love" een kans te geven!
Luister eens naar "Shells" beste Jeff Buckley fans - en bedenk je dan dat deze plaat al in 1983 uitkwam (op het Factory label nota bene!). De blauwdruk voor "Grace".
Alle Buckley (en vooruit, ook Marc Almond) fans bij deze opgeroepen om "Such Hunger for Love" een kans te geven!
Dit album is niet uitgegeven op Factory, maar op Cherry Red. Hij heeft wel een connectie gehad met Factory. Daarover meer.
3
geplaatst: 18 december 2020, 23:10 uur
Kevin Hewick is een interessante singer-songwriter uit de jaren 80. En hij is een totaal andere singer-songwriter dan je zou verwachten.
In 1980 komt hij onder de hoede van Marin Hannett van Factory en een maand na de dood van Ian Curtis van Joy Division neemt hij twee nummers op met de drie achtergebleven Joy Division leden die toen overgegaan waren in New Order. Hij heeft nog een bijdrage geleverd aan the Factory Quartet (live) album waar hij tegen over een zeer agressief publiek stond. Dat nummer werd trouwens gemixt door Peter Hook. Op zich niet zo vreemd dat Kevin Hewick niet geheel paste bij Factory met zijn toch wat vreemde songs, die niet zo veel te doen hadden met new wave.
Kevin Hewick belandde bij Cherry Red, wat meer passend was , maakte deze plaat, nog een single en nog een ep samen met the Sound. Zonder meer kon hij goed opschieten met Adrian Borland en hij heeft ook nog een bijdrage geleverd aan een tribute plaat voor hem. De Factory nummers werden later ook uitgegeven door Cherry Red. Toen Cherry Red hem dumpte raakte hij in een depressie. Kevin Hewick heeft met veel groepen opgetreden of mee gespeeld, om een aantal voorbeelden te noemen Roy Harper, Durutti Column, the Fall, New Order, Eyeless in Gaza, Section 25, P.J.Harvey. Verder staat hij op het verzamelalbum van Cherry Red Pillows and Prayers deel 2. Hij maakt nog steeds muziek.
Maar nu, wat is dit voor album? Het is singer songwriter muziek, maar wel apart. Kevin Hewick speelt alles zelf. Diegene waar ik aan dacht is Peter Hammill. Peter is soms nog extremer, maar Kevin Hewick heeft het compromisloze van hem. Verwacht geen standaard folk liedjes, nee dit is andere koek. Het is vervreemdend, soms bizar, gevoelig. Wat dat betreft wel weer passend in de jaren 80, waarin veel mogelijk was. En ook passend bij Cherry Red die wel een hele ruime 'stal' hadden met experimenteel, noise, neo klassiek tot folk toe. Een zeer intrigerend album van een even intrigerend artiest. Een ook wat onopgemerkt pareltje uit die jaren 80. Zal nu vast wel digitaal te verkrijgen zijn, dus op zoek. Ik draai de oude vinyl plaat nog een keer om.
In 1980 komt hij onder de hoede van Marin Hannett van Factory en een maand na de dood van Ian Curtis van Joy Division neemt hij twee nummers op met de drie achtergebleven Joy Division leden die toen overgegaan waren in New Order. Hij heeft nog een bijdrage geleverd aan the Factory Quartet (live) album waar hij tegen over een zeer agressief publiek stond. Dat nummer werd trouwens gemixt door Peter Hook. Op zich niet zo vreemd dat Kevin Hewick niet geheel paste bij Factory met zijn toch wat vreemde songs, die niet zo veel te doen hadden met new wave.
Kevin Hewick belandde bij Cherry Red, wat meer passend was , maakte deze plaat, nog een single en nog een ep samen met the Sound. Zonder meer kon hij goed opschieten met Adrian Borland en hij heeft ook nog een bijdrage geleverd aan een tribute plaat voor hem. De Factory nummers werden later ook uitgegeven door Cherry Red. Toen Cherry Red hem dumpte raakte hij in een depressie. Kevin Hewick heeft met veel groepen opgetreden of mee gespeeld, om een aantal voorbeelden te noemen Roy Harper, Durutti Column, the Fall, New Order, Eyeless in Gaza, Section 25, P.J.Harvey. Verder staat hij op het verzamelalbum van Cherry Red Pillows and Prayers deel 2. Hij maakt nog steeds muziek.
Maar nu, wat is dit voor album? Het is singer songwriter muziek, maar wel apart. Kevin Hewick speelt alles zelf. Diegene waar ik aan dacht is Peter Hammill. Peter is soms nog extremer, maar Kevin Hewick heeft het compromisloze van hem. Verwacht geen standaard folk liedjes, nee dit is andere koek. Het is vervreemdend, soms bizar, gevoelig. Wat dat betreft wel weer passend in de jaren 80, waarin veel mogelijk was. En ook passend bij Cherry Red die wel een hele ruime 'stal' hadden met experimenteel, noise, neo klassiek tot folk toe. Een zeer intrigerend album van een even intrigerend artiest. Een ook wat onopgemerkt pareltje uit die jaren 80. Zal nu vast wel digitaal te verkrijgen zijn, dus op zoek. Ik draai de oude vinyl plaat nog een keer om.
* denotes required fields.
* denotes required fields.