Sonny Criss - Up, Up and Away (1967)

Mijn tweede van sonny, en het begint al heerlijk fris met de titelsong.
Weet niet al te veel van Saxofoonmuziek, kan dan ook niet op waarde oordelen dan dat Sonny wel een partijtje weet te blazen. Verder laat ik kwaliteitsoordeel maar over aan de kenners.
Maar dan mijn favo......yummie, Willow! Wat een fantastische adrenalineverkalmeraar is dat zeg, niet normaal. Je zit op de bank, de dampen deinen voorzichtig de koffie uit, proeven de atmosfeer en voelen zich welkom ineen te vlechten met de bijna tastbare melodie.......en de derde favoriet is Paris Blues. Waarom parijs? Sluit de ogen, waan jezelf in een rokerig donker café van Chicago in de twintigste eeuwse 'twenties', en geloof me, je wilt niet meer ontwaken.
Dit zijn mijn drie toppertjes, maar de rest is ook echt waanzinnig lekker, écht lekker! 4*

Kwaliteitsoordeel? Shit! Heb deze nu opstaan, en die gast kan blazen als een idioot! Virtuoos? Ikke niet weten, maar hij speelt echt de sterren van de hemel!