Leaf Hound - Growers of Mushroom (1971)

alle led zeppelin fans opgelet!!!!!

Hier doe je in mijn ogen Led Zeppelin te kort mee. De band bestaat trouwens uit een aantal leden van de Free. Opzich is het wel een lekkere cd, maar verveeld vrij snel door het toch wat eentonige geluid.

Ho ho. Je hebt 't wel over De favoriete plaat van zowel John garcia(Kyuss) alsmede Chris Goss(Masters of reality). Heeft toch echt wel kwaliteit, sterker nog. Ik weet geen betere vergeten meesterwerk op hardrock gebied dan deze!!!! Veel beter dan de Free.

Natuurlijk wel geinig, maar de zanger is gewoon slecht. De muziek klinkt daarnaast toch erg afgeraffeld, alsof het voor de lol in een middagje in elkaar is gezet. En jawel: na een blik op allmusic blijkt dat dit album in 11 uur in elkaar gezet is.

Om dit nou in één adem met Led Zeppelin, één van de zeven wereldwonderen, te noemen...

Zie ook de cover die Unida (met John Garcia dus) heeft opgenomen van het op deze cd voorkomende Stray (op El Coyote van Unida)

Meer dan maar gewoon geinig. Goede zanger voor dit soort muziek. Muziek die lekker droog en stoffig klinkt, zoals het hoort. Te gek ook dat je merkt dat dit met veel plezier in slechts 11 uur in elkaar is gezet, lekker live garage gevoel. Rock&stones! Of stoner-rock avant la lettre. Geen wonder dat John Garcia dit als een invloed heeft vermeld.

Saaie hardrock plaat, ben het wel eens met BenZet en Stijn_Slayer, geen enkel boeiend nummer en zelfs met die korte speelduur is het nog een lange zit.

Geen wonder trouwens dat Chriss Goss dit goed vindt, die maakt zelf ook van die duffe muziek met Masters of Reality

Uitstekende vette smerige heavy blues rock van deze- stoner-rockers avant la lettre. Doet zowel denken aan Humble pie als Zeppelin met hier en daar 'n vleugje Black Sabbath.
Aanrader voor de liefhebber.
De toffe titeltrack heeft 'n van de Who gejatte riff en lijkt ook wel wat op het vroege psychedelische werk van Status Quo.
Wie de originele Engelse vinylpersing op Decca label (waar er blijkbaar maar 500 van zijn geperst) wil hebben, moet eerst even 'n bank beroven, want die gaat vlot over de 3000 euro tot wel 5000 in perfecte staat, en is daarmee een van de duurste en meest gezochte LP's.

Via een interview met Michael Akerfeldt werd ik ooit gewezen op het bestaan van deze plaat. Vettige heavy bluesrock die - zoals vaker gememoreerd hier - wat weg heeft van Black Sabbath en Led Zeppelin in die jaren. Dankzij de zang komt bij mij de naam Rory Gallagher ook naar boven. Een nummer als Work My Body duurt me iets te lang om te blijven boeien, maar verder lukt het deze band wel om me bij de les te houden, waar ik bij dit genre doorgaans meer moeite heb om geboeid te blijven.