Ted Hawkins - I Love You Too (1989)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Blues / Folk
Label: PT
-
Who Do You Love (5:12)
-
Dollar Tree (3:33)
-
You've Changed (5:28)
-
I Ain't Got Nothing Yet (3:11)
-
Nowhere to Run (5:01)
-
Baby (3:42)
-
Nursery Rhymes (5:32)
-
No Love (3:43)
-
Ladder of Success (3:32)
-
Ding Dong Ding (8:10)
-
Baby [Quiet Intro] * (3:45)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
47:04
(50:49)
4
geplaatst: 23 september, 01:14 uur
aangemoedigd door de Engelse radio d.j. Andy Kershaw en het relatieve succes in Europa (Engeland, Nederland) van de voorganger "Happy Hour" besloot (wijlen) Ted Hawkins in 1986 te verhuizen naar Engeland, waarna hij na het verlopen van zijn visa in 1990 terugkeerde naar de States. daarvoor leidde de man een marginaal bestaan als straatmuzikant op Venice Beach in Los Angeles. dit derde album werd met Engelse muzikanten in Engeland opgenomen.
Ted Hawkins begon ooit te zingen nadat hij Sam Cooke had horen zingen en schreef in 1966 zijn eerste eigen liedje "Baby" dat op dit album in 2 versies te horen is. een r&b nummer dat sterk aan Sam Cooke doet denken. alle overige liedjes zijn van eigen hand, uitgezonderd "Nursery Rhymes" een traditioneel gedicht dat hij van muziek voorzag.
hoogtepunten zijn de mid/up-tempo nummers "Who Do You Love", "I Ain't Got Nothing Yet" en "Nowhere to Run" met melodieën die direct blijven hangen en die alle een lichte reggae vibe hebben. de ballads "You've Changed" en "No Love" blijven daar wat bij achter. de versie van het sterke "Ladder of Success" is wat kaler dan de iets vollere versie op zijn laatste album "The Next Hundred Years". "Ding Dong Ding" schreef hij voor kinderen maar klinkt niet als een kinderliedje. een r&b nummer dat met een fraai improviserende band naar een climax toewerkt.
"I Love You Too" bevat iets minder sterke songs dan de 2 voorgangers. wat mij betreft goed voor 3,5 sterren. alle nummers van dit album verschenen later op de verzamelaar "Ladder of Success" (2003).
de Engelse Michael Messer band speelde mee op dit album bestaande uit Jeffro Robertson (drums, percussion), Andy Crowdy (bass), David Mitchell (piano, organ, keyboards), Eddie Genis (lead & rhythm guitar) en Michael Messer (slide lead & rhythm guitar) aangevuld met gastmuzikanten Tim Hill (saxophone) en Mary Genis (vocals track 10).
Album werd geproduceerd door Ted Hawkins (co-produced by Michael Messer)
Recorded at RAK Studios, London, UK
een citaat uit een interview met Ted Hawkins:
"The words in "Ladder of Success" has proved true all my life. I'll go to my grave sayin' that it's who you know. When I was on the beach people tell me "Man you should be makin' records" and then they walk away 'cos they didn't know nobody. And I didn't. That's why it took me so long"
Ted Hawkins begon ooit te zingen nadat hij Sam Cooke had horen zingen en schreef in 1966 zijn eerste eigen liedje "Baby" dat op dit album in 2 versies te horen is. een r&b nummer dat sterk aan Sam Cooke doet denken. alle overige liedjes zijn van eigen hand, uitgezonderd "Nursery Rhymes" een traditioneel gedicht dat hij van muziek voorzag.
hoogtepunten zijn de mid/up-tempo nummers "Who Do You Love", "I Ain't Got Nothing Yet" en "Nowhere to Run" met melodieën die direct blijven hangen en die alle een lichte reggae vibe hebben. de ballads "You've Changed" en "No Love" blijven daar wat bij achter. de versie van het sterke "Ladder of Success" is wat kaler dan de iets vollere versie op zijn laatste album "The Next Hundred Years". "Ding Dong Ding" schreef hij voor kinderen maar klinkt niet als een kinderliedje. een r&b nummer dat met een fraai improviserende band naar een climax toewerkt.
"I Love You Too" bevat iets minder sterke songs dan de 2 voorgangers. wat mij betreft goed voor 3,5 sterren. alle nummers van dit album verschenen later op de verzamelaar "Ladder of Success" (2003).
de Engelse Michael Messer band speelde mee op dit album bestaande uit Jeffro Robertson (drums, percussion), Andy Crowdy (bass), David Mitchell (piano, organ, keyboards), Eddie Genis (lead & rhythm guitar) en Michael Messer (slide lead & rhythm guitar) aangevuld met gastmuzikanten Tim Hill (saxophone) en Mary Genis (vocals track 10).
Album werd geproduceerd door Ted Hawkins (co-produced by Michael Messer)
Recorded at RAK Studios, London, UK
een citaat uit een interview met Ted Hawkins:
"The words in "Ladder of Success" has proved true all my life. I'll go to my grave sayin' that it's who you know. When I was on the beach people tell me "Man you should be makin' records" and then they walk away 'cos they didn't know nobody. And I didn't. That's why it took me so long"
* denotes required fields.
* denotes required fields.