Paula Frazer - Leave the Sad Things Behind (2005)

Ugh, lijkt soms wel Karen Carpenter dit. Dan kijk ik wederom weer Linus Van Pelt aan, als betrekkelijk obsessief Carpenters fan. Geen slechte muziek, maar zoet en niet spannend.

Paula Frazer is bekend van de groep Tarnation. Deze is ook te vinden op Music Meter en ik heb ook iets bij een album van deze groep geschreven. Nu was Tarnation eigenlijk geen echte groep, Paula Frazer met nog een muzikant (Patrick Main) waren de enige stabiele factoren en verder waren enkel gastmuzikanten. De muziek had connecties met roots/americana maar kleurde duidelijk buiten de lijntjes. Na drie albums ging Paula Frazer verder onder eigen naam en dit is het laatste album wat ze uit heeft gebracht onder eigen naam. De volgende albums zijn uitgegeven onder de naam Paula Frazer en Tarnation. Er zitten nogal wat jaren tussen het vorige album en 'Leave the sad things behind' Paula Frazer heeft ruim de tijd genomen voor dit album en het schrijven ging niet echt gemakkelijk na een wat lastige periode. Paula Frazer is ook weefster en verkoopt en ontwerpt ook kleding en stoffen. Dus het is verleidelijk om nu te praten over mooie weefpartijen in de muziek, maar dat is wel erg gemakkelijk. De plaat heeft een redelijk positieve titel en Paula heeft geprobeerd een aantal wat positieve nummers te maken, maar zo nu en dan klinkt het toch redelijk weemoedig. Het is nog geen 100 % no depression muziek. De muziek is niet zo gemakkelijk te plaatsen. Het is americana, maar net als bij Tarnation houdt Paula niet van grenzen. Je hoort er van alles in en dat maakt de plaat ene kant boeiend, maar soms ook wat richtingloos. Productie is top en gastmuzikanten waaronder the Moore Brothers zorgen voor uitstekende begeleiding. In een recensie werd verwezen naar CSNY, Thindersticks, Ennio Morricone en Nancy Sinatra. Dat zegt wel iets over de veelzijdigheid van deze plaat. Toch maar even naar de andere werkzaamheden van Paula , deze plaat is een mooi handgeweven product.