Last Jerónimo - Jarana Ways (2020)
mijn stem
geen stemmen
Mexico
Jazz / Wereld
Label: Round Whirled
-
Garbo (3:23)
met Yotam Ben Or en Rubén Perea
-
Chayote (3:49)
met Jorge Pardo en Ilan Bar-Lavi
-
Venado (2:36)
-
Jarana Ways (4:32)
met Omri Mor
-
500 (4:17)
-
Zapateado (3:36)
-
Trueno (4:34)
met Billy Buss en Sami Mendoza
-
Búho (4:14)
-
Giant Steps (2:31)
met Diego Franco
-
Humo (1:34)
0
geplaatst: gisteren om 12:58 uur
Last Jerónimo, is een in Amerika wonende muzikant / producer met Mexicaanse roots, vermoedelijk uit de regio Veracruz afgaande op de titel van het album. De jarana is een kleine gitaar die wat geluid betreft lijkt op dat van een ukelele. De jarana wordt/werd veel gebruikt bij traditionele (akoestische folk) Son Jarocho muziek die vooral in de regio Veracruz populair was.
Ik ken hem via de samenwerking met Renee Mooi op het prachtige A Morir a los Desiertos (2026) die een week geleden uitkwam.
Last Jerónimo houdt van het mixen van verschillende stijlen en zo zit zijn werk dicht bij Fusion met Jazz en Latin invloeden, maar ook van elektronica is hij niet vies. Veel instrumentale akoestische nummers waar ook de piano en de saxofoon niet ontbreekt naast: timbales, cajón, fluit, trompet, (Fender) Rhodes en zelfs de harmonica. Af en toe heeft de gitarist wat de ruimte om een Carlos Santana na te doen. Jeronimo Gonzalez speelt zelf : de jarana, de bass en keyboards.
Ik had zelf gehoopt op wat meer Latin invloeden maar dit zit dichter bij de 'gangbare' (?) Fusion, ben geen kenner van dit genre. Omdat ik meer van de Pop Rock met zang ben, is dit over de grens van mijn interesse. Maar misschien dat volgende beluisteringen daar verandering in brengen. De samenwerking met zangeres Renee Mooi is in elk geval een gouden combinatie.
Meer hierover op zijn bandcamp-pagina
Ik ken hem via de samenwerking met Renee Mooi op het prachtige A Morir a los Desiertos (2026) die een week geleden uitkwam.
Last Jerónimo houdt van het mixen van verschillende stijlen en zo zit zijn werk dicht bij Fusion met Jazz en Latin invloeden, maar ook van elektronica is hij niet vies. Veel instrumentale akoestische nummers waar ook de piano en de saxofoon niet ontbreekt naast: timbales, cajón, fluit, trompet, (Fender) Rhodes en zelfs de harmonica. Af en toe heeft de gitarist wat de ruimte om een Carlos Santana na te doen. Jeronimo Gonzalez speelt zelf : de jarana, de bass en keyboards.
Ik had zelf gehoopt op wat meer Latin invloeden maar dit zit dichter bij de 'gangbare' (?) Fusion, ben geen kenner van dit genre. Omdat ik meer van de Pop Rock met zang ben, is dit over de grens van mijn interesse. Maar misschien dat volgende beluisteringen daar verandering in brengen. De samenwerking met zangeres Renee Mooi is in elk geval een gouden combinatie.
Meer hierover op zijn bandcamp-pagina
* denotes required fields.
* denotes required fields.