Blu Cantrell - Bittersweet (2003)

Ik vind deze vrouw een heerlijke stem hebben!
Heb het album toen der tijd best vaak gedraaid ..
De uithalen die zij soms maakt, HEERLIJK!

Vind het een goed album! Maar ze kan beter ..

All we do is make up, then break up
Why don’t we wake up and see
When love hurts, it won’t work
Maybe we need some time alone
We need to let it breathe

Twee jaar na de knaller Hit ‘em up style (Oops!) lukte het haar met Breathe om die vervelende ‘one-hit-wonder’ stempel van zich af te schudden. Nog één keer zou ze overzee een succes boeken voordat ze uit de schijnwerpers verdween, want in de Verenigde Staten werd het verassend genoeg geen echte hit. Met behulp van Sean Paul, en een sample van What’s the difference (van Dr. Dre feat. Eminem en Xzibit) zette een fijne zomerse hit neer. Volgens mij is de instrumentale backing exact hetzelfde (ofwel: het is meer dan 'slechts' een sample, nietwaar)? Dit is het enige nummer dat me heugt, waarbij ik me niet irriteer aan Sean Paul. Hij zorgt zelfs voor een meerwaarde bij het liedje! Net zoals bij haar debuut is het de hit die er bovenuit springt, maar hier staan wederom een aantal andere aardige nummers op.

Zo is de tweede, geflopte single Make me wanna scream met Oosterse invloeden ook wel een aardig nummer. Het riedeltje heeft iets aanstekelijks over zich. Dan is er nog Happily ever after, zo’n beetje het meest soulvolle nummer op het album, dat een soort van retro sfeer uitademt, en ook nog eens ritmisch zeer fijn in elkaar steekt. Verder is Let her go ook een beluistering waard. Die is met name op productioneel gebied erg fijn, met een hoog swing/dance-gehalte. Tot slot zijn er nog 'n drietal redelijke slowjams, I love you, Unhappy en Don’t wanna say goodbye, die ook allemaal wel goed wegluisteren. Daarmee is helft van het album, voor mij, bovengemiddeld goed. De andere zes zijn niemanddalletjes, dertien in een dozijn, maar dat is bij een R&B album eerder regel dan uitzondering. In Don’t wanna say goodbye meende ik trouwens een sample te horen van Syreeta Wright’s Cause we’ve ended as lovers.