King Diamond - In Concert 1987: Abigail (1991)

Het verbaast me dat deze nog niet toegevoegd stond.

Vlak na de release van Abigail werd een show opgenomen...
Daar vooral nummers van Abigail, maar ook met :
- Come to the sabbath (Mercyful Fate - DON'T BREAK THE OATH)
- The portrait en the candle (album: FATAL PORTRAIT)
- Guitar solo
- Drum Solo van een van de beste drummers ter wereld: Mikey Dee (Drummer van Motörhead (1992 - nu) , King Diamond (1986 - 1989))
- No present for christmas : nooit op album verschenen.

Lijkt me dus een zeer aangenaam album.

wel jammer dat A Mansion in Darkness hier niet opstaat, vond ik juist het sterkste nummer van Abigail

In een stoffig winkeltje in Italië... lag deze ergens onder het stof
Direct meegenomen dus Ga hem direct opleggen.

Deze hoeft voor mij niet zo. Erg matig live album. Geluid is gewoon erg dun en ook King heeft niet zijn beste dag te pakken. Geeft mij dan maar Deadly Lullabys. No Presents For Christmas is sowieso niet mijn ding. (studio versie staat trouwens gewoon op single en/of de re-master van Fatal Portrait).

Live is het steeds wel wat

Ik herinner mij die video van Canada 2003 op Youtube waar King (duidelijk wat boven zijn water) op podium staat te dartelen in een kerstmispakje en na het gelach brutweg een plastieken cadeau in het publiek trapt en daarna wat voort dartel.

Zonde dat niet heel Abigail gespeeld wordt en dat er ook andere nummers gespeeld worden. De band had beter heel Abigail kunnen spelen en daar een mooie show omheen bouwen.

De geluidskwaliteit is ook matig, lijkt op een veredelde bootleg.
De uitvoering is wel goed gedaan, en het zijn natuurlijk ook geweldige nummers.

Ze hadden er echter veel meer uit kunnen halen: betere opnames, Abigail compleet spelen met daarbij een mooie show en dat dan filmen i.p.v. alleen geluidsopnames.

Ik heb er eens mijn Hard Rock & Heavy Metal Encyclopedie (uitgave 1997) bijgehaald. In 1990 bracht King Diamond The Eye uit maar de verkoopcijfers waren verre van denderend en Sepultura werd alsmaar belangrijker voor Roadrunner. Het label en King Diamond geven elkaar de schuld en besluiten hun samenwerking te beëindigen, een proces dat niet bepaald zonder wrijving verloopt. Vlammende ruzie en om het contract te beëindigen komen volgende zaken uit: In Concert: Abigail 1987, Return of the Vampire en A Dangerous Meeting. In een tijdspanne van twee jaren, dus 1991 en 1992, komen twee verzamelaars en een livealbum van de King Diamond / Mercyful Fate groep uit. Het was een klassieke truc om een contract (al dan niet gedwongen) stop te zetten met een verzamelaar of livealbum, contractuele verplichtingen vervuld.

Er is ook een andere hoes: klik, welke ik heb. Hoogtepunt voor mij blijft de Mercyful Fate superklassieker Come to the Sabbath. En drummer Mikkey Dee is duizend keren beter dan simpele houthakker Snowy Shaw.

In de Aardschok werd dit liveding afgefakkeld en met een slecht rapportcijfer naar huis gestuurd. In navolging van het tegenvallende verkopen van The Eye zou je kunnen stellen dat de jaren van muzikale soberheid aan de in de 80's gewortelde stoelpoten van de King aan het zagen waren.

In Concert 1987: Abigail bestond zoals de titel zegt, op dat moment dus al uit ouder materiaal. Dit vanwege de juridische overwegingen die Sir al zo uitgebreid beschreef.
Het is een album zonder opsmuk. Geen dubs of dure mix of andere additieven. Gewoon de band, live, zoals het is. Beetje dun geluid en vol met foutjes. Daarbij een setlist die de nadruk legt op het album Abigail. Vlot en meeslepend gebracht met in de hoofdrol de theatrale voordracht van de hoofdman. Natuurlijk is ook het werk van Andy LaRoque om van te smullen.

Met deze sobere houding zou het toch juist de waardering moeten krijgen van hen die de jaren van overdaad overboord wilden flikkeren. Wellicht dat ook de stijl een rol speelt. Alhoewel King Diamond zich gedurende de jaren 90 kranig bleef weren met een geslaagde wederopstanding van Mercyful Fate alsook een handvol alleraardigste King Diamondwerkjes. Gelukkig maar.

Nooit werd het zo goed als Abigail. Fate even buiten beschouwing gelaten dan. Dus mooi dat die nu net in het zonnetje staat hier. Wel jammer dat er geen ruimte was voor Black Horsemen. Kleinigheidje houd jr toch.