Heavy D & the Boyz - Peaceful Journey (1991)

Don't curse is hilarisch, en eigenlijk een aanklacht tegen het feit dat er zo'n anti-lobby gaande was in de US tegen vloekwoorden in de muziek. En dat terwijl Heavy D zelf niet bijzonder 'explicit' is...

Goed album met een briljante mix van hiphop, new jack swing en zelfs wat ragga. En alleen Heavy D lijkt ze allemaal te beheersen, in ieder geval zodanig dat het geloofwaardig is.

Ik hoor (en zie, clipje) het nummer net pas voor het eerst. Maar als je kijkt wie het nummer heeft geproduceerd (Pete Rock), en als je ziet wie de gastartiesten zijn (Big Daddy Kane, C.L. Smooth, Grand Puba, Kool G Rap én Q-Tip ), is dat nummer sowieso een klassieker. Zal die namen ook meteen toevoegen aan de tracklist van dit album.

Is echt een heel vet nummer, naar mijn mening de beste van dit album (ook de reden dat ik interesse kreeg in dit album).

Heavy D is een rapper die graag een groot publiek aanspreekt. In die periode was New Jack Swing in trek en Heavy D maakt er handig gebruik van. Tracks als "Now That We Found Love" en "Is It Good For You" zijn beide van de hand van Teddy Riley (later van Blackstreet).

Het belangrijkste topic op dit album is "girls": zowel op producties van Marley Marl ("The Lover's Got What U Need") als van Pete Rock rapt the Hevster over de ladies. Pete Rock levert hier leuke producties af, zijn horns vallen echt - in positieve zin - op op zo'n album. "Don't Curse" is de sterkste track en eveneens van de hand van Pete Rock. Ook "Cuz He'z Always Around" is een PR-track: een erg leuke, grappige track. PR's "Letter to the Future" is ook een hoogtepunt.
Marley Marl maakt wél een misstap, vind ik: "Sister, Sister" klinkt te slick.

Als conclusie kunnen we stellen dat Heavy D een leuke MC is met een flow die genietbaar is, maar opzettelijk kiest voor een breder publiek door middel van toegankelijkere muziek. Confer het vers van Q-Tip op "Don't Curse":

Zijn fetish voor vrouwen slaat ook meer aan dat het dissen van "sucker MC's". Nummers als "Letter to the Future" of "Peaceful Journey" zijn duidelijk wel een verademing op dit album vol gerap over 'skinz'. Pete Rock levert hier enkele leuke beats af, wat mijn quotering toch ook wel beïnvloedt.

Ik hou het op 3* omdat enkele nummers toch niet helemaal mijn stijl zijn, maar dit album heeft zeker zijn momenten en is een prachtige indicatie van wat er in die tijd populair was op radio-gebied, denk ik....

Misschien wel, misschien is hij zelf ook gewoon breed geörienteerd kwa smaak... Op al zijn albums vind je verschillende invloeden en gaat hij van behoorlijk heavy hiphop naar meer R&B beïnvloede muziek, maar hij kan ook behoorlijk goed toasten op een reggae beat. Zowel hardcore hiphop als meer 'smooth' hiphop, New Jack Swing en ragga, Heavy kan het allemaal en hij is misschien niet de beste, maar kan al die stijlen wel goed genoeg aan.

Heavy D is een leuke rapper. Hij maakt luchtige hiphop met flink veel crossover-potentie. Het is natuurlijk wel een old school artiest en met dit album profiteert hij van de populariteit van New Jack Swing (Teddy Riley). Peaceful Journey beoordeel ik dan ook niet hetzelfde als ik bijvoorbeeld Eric B & Rakim zou beoordelen. Voor de intentie van dit album is het eigenlijk heel goed. Ben alleen bang dat menigeen hiphop-head dit niet kan waarderen.

Aardig album, niet echt een topper ofzo. Er wordt dankbaar gebruik gemaakt van samples van The Jacksons (This place hotel) en Diana Ross (Love hangover). Wat mij betreft ook de 2 hoogtepunten op dit album, maar niet genoeg om dit album een voldoende te geven.

Nu de man is overleden deze plaat na zeker een decennium al het geen 15 jaar is weer opgezet.
En hij knalde uit mijn speakers, behalvde Teddy Riley tracks waar ik niet tegen kan. Voor de rest een swingend album met de pete rock producties als hoogtepunt (Let it Rain, Dont curse, letter to tha future, cuz he's always around). Peaceful journey maakte me zowaar een beetje emo.
Goeie reis Hev!