Avishai Cohen - Adama (1998)

Het mag duidelijk zijn dat ik momenteel in een Avishai Cohen-periode zit
Eens in de zoveel tijd heb ik wel eens van die buien dat ik hele discografieen draai van bepaalde artiesten en nu is dat dus die van de Israëlische bassist/zanger Avishai Cohen.
Ik heb denk ik wat met bassisten als het om jazz gaat want mijn andere held is Charles Mingus zoals misschien wel bekend.
Nu wil ik deze 2 artiesten niet met elkaar vergelijken (ze liggen nogal ver uiteen vind ik), maar frappant is het wel.
Dit album heeft hetzelfde lome, zwoele gevoel dat ook de andere albums weten op te roepen zonder dat het verzandt in loungerige achtergrond (waar je met termen als loom en zwoel misschien aan zou kunnen denken).
Ook Adama heeft oosterse invloeden maar niet zo prominent als op sommige andere cd's.
Wederom een heerlijke luisterervaring!

Dit is mijn eerste kennismaking met de Israëlische bassist Avishai Cohen en ik ben blij verrast. Dit debuut van Cohen als bandleider weet me meteen vanaf de eerste noten van Ora te pakken. Dit is ideale jazz voor in de morgen: rustig wakker worden, ontbijtje met thee en Avishai Cohen door de luidsprekers. Ik vind het mooi hoe hij subtiel ook Oosterse/Arabische invloeden verwerkt in de muziek. Sowieso is het een behoorlijk subtiel album, maar er zijn genoeg momenten waarbij je toch weer opveert vanwege een fraaie melodie, een verrassende wending of een geweldige solo. Zo blijft Adama boeien van begin tot eind. Indrukwekkend debuut!

Grappig dat je met deze bent begonnen. Je hebt in ieder geval nog veel moois van hem te ontdekken

Ja, deze kwam ik toevallig als eerste tegen. Niet zo gek om met het debuut te beginnen, toch? En ja, ik ben alvast benieuwd naar ander werk van hem!