Matthew Barber - Means & Ends (2003)

Ik ben erg positief verrast door deze debuut-cd van Matthew Barber. Deze heeft meer aansluiting bij Ghost Notes (de 3e cd) dan bij Sweet Nothing (de 2e dus..). Je kunt goed horen dat Barber nog iets jonger is dan op Ghost Notes, maar hij lijkt zich helemaal thuis te voelen in deze acoustische folk-pop; meer dan op Sweet Nothing.
Niets ingewikkelds, maar sterke composities, een beperkt ingezette, maar brede instrumentatie (oa trompetten, strijkers en orgels; helemaal goed! ) en overtuigend, maar niet overdreven gebracht. En dat we zus Jill af en toe op de achtergrond horen is een mooie bonus.
Het is geen Ghost Notes, maar wel de Matthew Barber zoals ik hem graag hoor !

Zo was mijn eerste beschrijving van het vorig jaar verschenen Ghost Notes van Matthew Barber waar ik tot voor die tijd nog nooit gehoord had.

Zo eindigde ik mijn commentaar.

Het is gebleken dat Ghost Notes het heeft weten te overleven: ik vind dat nog steeds een zeer lekkere cd en ik had dat dan ook snel gekocht nadat ik het ontdekt had.
Mijn eerste commentaar van toen gaat ook op voor dit debuut-album (bedankt thebestfreaks!) en mijn conclusie van de vorige keer wordt alleen maar meer solide dan het toch al was.
Matthew Barber ga ik niet meer uit het oog verliezen denk ik en het kan niet anders dan dat ik nu ga uitkijken naar nieuw werk en nu van een artiest die ik inmiddels wél ken.
Over dit album zelf kan ik vrij kort zijn: Ghost Notes sluit inderdaad mooi aan op dit debuut en ik vind beide albums ongeveer gelijkwaardig.