Dare - Out of the Silence (1988)

Hier is alles goed aan. Een van de beste AOR-cd's ooit. Wat een geweldige vocals van Darren Wharton en uitmuntende composites. Een in cultkringen gewild album. Toper als je van dit genre houdt.

Inderdaad een zeer sterke plaat in het genre. Enigszins vergelijkbaar met Magnum, .38 Special en Harem Scarem (die ik dan zelfs nog wat beter vind, luister maar eens naar het geniale Mood Swings), ook uitstekende melodieuze rockbands die nooit de aandacht hebben gekregen waar ze gezien hun sterke repertoire recht op hebben. Van deze plaat vind ik vooral Into the Fire ijzersterk, maar de rest mag er ook zijn: 4*

Bericht verwijderd

Ik ken alleen het geweldige nummer "Into The Fire" wat destijds op een 7" EP stond (wat ik nogsteeds heb!) wat bij een rockmagazine zat. Helaas nooit een goede kwaliteit mp3 van gevonden.

Inderdaad een dijk van een plaat.
Helaas heeft Dare dit niveau niet meer gehaald, al zit Calm Before the Storm er niet ver onder.

Dit album was vorige week 'Het Rock Album van de Week'
Door het hoge gemiddelde was ik hier erg nieuwsgierig naar.
Het klinkt allemaal niet slecht maar een heel album vind ik (tot nu toe) nog iets teveel van het goede.
Wellicht dat ik er over een paar luisterbeurten er anders over denk.

Zeker een prima AOR album, maar ik vind dat vooral in het eerste gedeelte van de plaat er wel erg weinig aandacht aan het gitaarwerk geschonken wordt en dat de keyboards een wel erg prominente rol innemen.
Het gitaarwerk is namelijk ook gewoon prima, dus hier had ik best wat meer van willen horen.
Verder is op deze plaat weinig aan te merken.
De productie is goed, de zanger zingt goed en de liedjes liggen gewoon heerlijk in het gehoor.

Ik heb echt niets van Dare. Iets zegt mij dat de leadman van deze band bij Thin Lizzy zat.
Verder popt deze band iedere keer op in lijstjes met Strangeways, Journey, etc.

Dus het zou vergelijkbaar moeten zijn. Vind ik dit leuk? Je zou denken van wel....

Darren Wharton was toetsenist bij Thin Lizzy ten tijde van Thunder & Lightning en Renegade. Dit debuutalbum is tevenw hun beste,w ant de opvolger haalde nooit het niveau van dit debuut. Inderdaad in het rijtje Strangeways zou hij zeker niet misstaan.

Ik ben wel gewend, dat je zegt dat opvolgers van het debuut het niveau niet halen

Als ik een bandje goed vind, dan wil ik graag meer dan het debuut, dus ik ga maar eens aan de slag met verzamelen.

Je zult er geen spijt van krijgen

Wat een bizar hoog gemiddelde heeft dit album, nog één stem en hij komt in de top 10 van Rockalbums aller tijden binnen!

Nou, zal ik dat maar eens doe, dan.

Ellende is wel dat de AOR-haters hun tegenstem zullen uitbrengen.

Ik persoonlijk houd van zowel AOR, Hardrock als van Grunge en Indie.

Ja, Jester , een bizar hoog gemiddelde, maar dit is een van de beste platen in het aor- genre ooit. Fantastische sound. Jammer dat Darren Wharton zo weinig cd's maakt.

heerlijke aor in de lijn van journey, giant etc.

Prima album, maar ik vind de gemiddelde waardering bij dit album wel iets te hoog. Daarvoor zijn de songs over de gehele linie iets te eenvormig. Wel is dit debuut van Dare naar mijn mening het beste dat de band heeft voortgebracht, al mag Calm before the Storm er ook zijn.

Ha ja die had ik ook. Met Cinderella, Kingdom Come en Bon Jovi.

Into The Fire vind ik nog steeds een geweldig nummer, de rest kan ik niet veel mee zo op het eerste gehoor.

Zeer sterke AOR , veel beter wordt het niet in dit genre.

Alle nummers zijn bijna perfect. Dit album hoort in de Top 10 van AOR-albums allertijde.

Ik vind dat dit wel wat meer had mogen spetteren. Het is vooral de iele zang van Darren Wharton die het album parten speelt.
Op het veel intiemere Calm Before Storm lijkt hij veel comfortabeler te klinken maar is het songmateriaal weer veel te gezapig. Afwegingen..

Iele zang? Gezapig songmateriaal op CBTS? Sorry hoor maar dat ben ik allemaal totaal met je oneens. Dit is een stevigere AOR klassieker van de allerbovenste plank, het werk hierna van Dare is overwegend rustiger, maar altijd mooi geproduceerd en steeds de moeite waard. Unieke band met unieke sound waarbij juist de geweldige stem van Darren de grootste troef is.

Goh, ik zie dat ik nog nooit iets bij die album heb geplaatst. En dat terwijl Dare toch echt de allereerste hardrockband was die ik ooit live zag. In een bomvol Ahoy als support van Europe tijdens hun Out of this world tour in '89. Als gevolg van die support rol hadden m'n maatjes en ik dit album via via via gevonden en op tape gezet. Dus in aanloop naar dat concert behoorlijk vaak gedraaid. Heb het altijd een heerlijke plaat gevonden. Wel wat aan de lichte kant inderdaad maar ik vind elk nummer meer dan gemiddeld. De productie van de opvolger is dan weer beter vind ik. Meer gitaargericht in ieder geval. Maar daar staan een paar mindere nummers op. Er is trouwens een heropgenomen dan wel geremixte uitgave van dit Out of the silence die wat meer pit bevat. Geen idee of dit klopt. Aangezien ik nooit zo van die heropgenomen fratsen hou heb ik me er tot op heden nog niet aan gewaagd. Voor mij volstaat de originele release meer dan prima.