0
WPE
geplaatst: 23 juli 2014, 04:06 uur
Prachtige (zoete) folkmuziek. Mooie zuivere vrouwenstem, akoestisch begeleid met gitaar, viool, ik meen ook bas. Om heerlijk bij weg te dromen. Minpuntje: ik heb dit album tot nu toe nog niet op cd kunnen kopen...
0
geplaatst: 2 augustus 2025, 18:06 uur
Fraaie en zeer goed geproduceerde folkplaat van deze UK formatie. De zoetgevooisde stem van Gilly Darbey wordt muzikaal ondersteund met viool,mandoline en akoestische gitaar.
Hun eerdere album "Flight of the Day" is inmiddels een zeldzaam en gezocht collectors Item op vinyl..
Hun eerdere album "Flight of the Day" is inmiddels een zeldzaam en gezocht collectors Item op vinyl..
0
geplaatst: 4 mei, 17:18 uur
Opnieuw een album wat ik voor een prikkie uit een outlet heb gehaald, maar achteraf toch wel een redelijk gezocht album is. Ik heb een 'signed' exemplaar, een vergelijkbaar exemplaar scoort al snel 40 Engelse pond.
Waterfall is een Engelse folkgroep die opereerde eind jaren 70 begin jaren 80. Oorspronkelijk was het een duo. Keith Donelly (gitaar en zang) en Martyn Oram (viool, mandoline bowed spaltery (?) en zang. Twee studenten van de Universiteit van Warwick. Als duo traden ze regelmatig op, traditionals en covers van Ralph McTell en Tom Paxton en werd er in 1977 een eerste album gemaakt “THE FLIGHT OF THE DAY”., op een 4 sporenband. Dit album is later ook op cd uitgegeven. In 1978 ontmoeten ze Gilly Darbey . een zangeres met een hele mooie stem en Waterfall werd een trio.
Als trio werd 'Three Birds' opgenomen , alle nummers werden geschreven door Keith Donelly, enkel 'woodland glace' door Martyn Oram.
Het is heel andere folk dan de groepen uit de jaren 70 (Steeleye Span, Fairport Convention) , die de rauwe randen van de folk opzochten. 'Waterfall' is wat dat betreft braver, lieflijker, zoeter. Ergens lijkt het wel wat op bepaalde folk gospel uit die tijd (2nd chaptar of acts, Parchment). Enkel bij 'the stranger' wordt het wat steviger en denk je aan die bekende jaren 70 folk-rockgroepen.
Het hoogtepunt van de plaat is het lange epos 'three birds', een allegorisch nummer van negen minuten waarin drie vogels de rivaliteit tussen drie mannen om de liefde van een vrouw illustreren. Het start als volgt : Drie vogels vliegen over Clifton, De Mus, de Adelaar en de Duif, Elk op zoek naar de Dame,De Zwaanachtige dame van de liefde.
Persoonlijk hou ik van wat spannendere folk, maar het is een goed gemaakte plaat en dat in de jaren waarin punk en new wave huis begonnen te houden. Dit is totaal anders. Rond 2000 zijn de twee mannen weer regelmatig samen op gaan gtreden als Waterfall, maar dat heeft niet geresulteerd in nieuw werk. Een bijzonder wat lieflijk obscuur werk, luistert prima weg.
Waterfall is een Engelse folkgroep die opereerde eind jaren 70 begin jaren 80. Oorspronkelijk was het een duo. Keith Donelly (gitaar en zang) en Martyn Oram (viool, mandoline bowed spaltery (?) en zang. Twee studenten van de Universiteit van Warwick. Als duo traden ze regelmatig op, traditionals en covers van Ralph McTell en Tom Paxton en werd er in 1977 een eerste album gemaakt “THE FLIGHT OF THE DAY”., op een 4 sporenband. Dit album is later ook op cd uitgegeven. In 1978 ontmoeten ze Gilly Darbey . een zangeres met een hele mooie stem en Waterfall werd een trio.
Als trio werd 'Three Birds' opgenomen , alle nummers werden geschreven door Keith Donelly, enkel 'woodland glace' door Martyn Oram.
Het is heel andere folk dan de groepen uit de jaren 70 (Steeleye Span, Fairport Convention) , die de rauwe randen van de folk opzochten. 'Waterfall' is wat dat betreft braver, lieflijker, zoeter. Ergens lijkt het wel wat op bepaalde folk gospel uit die tijd (2nd chaptar of acts, Parchment). Enkel bij 'the stranger' wordt het wat steviger en denk je aan die bekende jaren 70 folk-rockgroepen.
Het hoogtepunt van de plaat is het lange epos 'three birds', een allegorisch nummer van negen minuten waarin drie vogels de rivaliteit tussen drie mannen om de liefde van een vrouw illustreren. Het start als volgt : Drie vogels vliegen over Clifton, De Mus, de Adelaar en de Duif, Elk op zoek naar de Dame,De Zwaanachtige dame van de liefde.
Persoonlijk hou ik van wat spannendere folk, maar het is een goed gemaakte plaat en dat in de jaren waarin punk en new wave huis begonnen te houden. Dit is totaal anders. Rond 2000 zijn de twee mannen weer regelmatig samen op gaan gtreden als Waterfall, maar dat heeft niet geresulteerd in nieuw werk. Een bijzonder wat lieflijk obscuur werk, luistert prima weg.
* denotes required fields.
* denotes required fields.