Jean-Luc Ponty - Mystical Adventures (1982)

Los van nog wat cassettebandjes heb ik deze als lp in bezit.
Niet z'n sterkste, dat is "Enigmatic Ocean".

Jammer van zo'n cover als "as"...dat is nu echte liftmuziek....

Kende Jean-Luc Ponty alleen van zijn werk bij Zappa en Mahavishnu Orchestra. Deze blind op basis van de hoes en lage prijs op vinyl gekocht en het bevalt me zeker. De eerste helft klinkt als een soort instrumentale versie van Alan Parsons Project met echo's van Jarre en Oldfield. Daarna wordt de muziek virtuoser en schuift het meer op naar fusion. Vind de cover van 'As' juist wel tof met die vocoder.

Deze plaat trof ik in een uitverkoopbak aan. Best een vermakelijk album. De A-kant is heerlijk speels en avontuurlijk. Qua stijl doet mij inderdaad denken aan the Alan Parsons Project en Mike Oldfield. De B-kant is strakker en puntiger. Ingewikkeld is deze muziek allerminst, maar aanstekelijk en opgewekt is het des te meer. Wat nog het meest opvalt, is het ongedwongen karakter. De muziek klinkt minder cerebraal dan die op Enigmatic Ocean. Dat bevalt mij beter!

Jongens, jongens, wat jullie allemaal niet in de uitverkoopbakken aantreffen. Ik heb deze nog nooit op LP gezien, maar dat komt vast nog wel eens. Ik heb 'm wel op CD, een re-release op Wounded Bird, en in die hoedanigheid lijkt-ie dan weer vrij zeldzaam te zijn.

Leuk album, dat conceptueel wat afwijkt van eerder werk van Ponty. De synthesizer treedt, zeker in he eerste stuk, wat meer op de voorgrond. Dat plaatkant vullende nummer heeft, ook qua opbouw, zeker wat weg van de muziek van Mike Oldfield. De elektrische viool van Ponty mag weer uitgebreid soleren op de volgende nummers (voor jullie dus die op kant B). Ik vind de muziek van Ponty niet alleen uitbundig, maar ook lekker 'groovy'. Er doen dan ook topmuzikanten aan mee, zoals Randy Jackson (bas) en Paulinho da Costa (percussie).

Bij kringlopen en uitverkoopbakken (zoals de 1-euro bak bij het vinylarchief te Nijmegen) is het devies vooral lang zoeken en soms met lege handen thuiskomen. 90% van wat je aantreft, is van artiesten als James Last, BZN, een willekeurige volkszanger etc. of een welbekende plaat als Hotel California van The Eagles etc. Af en toe heeft een mens geluk; maar dan voelt het alsof je de loterij hebt gewonnen. Het is al met al best verslavend.

Ja, dat herken ik helemaal. Tot een jaar of tien geleden vond ik best nog eens aardige LP's in dat soort bakken, maar nu lijkt het helemaal uitzonderlijk te zijn als je iets van je gading aantreft. In de praktijk ben je nu vooral afhankelijk van de onwetendheid van degene die het aanbiedt. Tijdje terug nog een puntgaaf exemplaar van het debuut van Martha + the Muffins aangetroffen in zo'n 2 euro-bak. De verkoper kende het waarschijnlijk niet en heeft zelfs verzuimd enig internet-onderzoek te plegen - wat tegenwoordig toch heel gemakkelijk is, zou je zeggen. Dan is het handig als je, zoals ik, veel muziek kent.

Jazz en jazzrock kom je sowieso weinig tegen. Maar ongeveer een jaar terug vond ik in een kringloopwinkel in Zwolle wel twee mooie exemplaren van Ponty-LP's: Enigmatic ocean en Cosmic messenger. Voor 1,50 per stuk. Dan moet ik echt oppassen dat ik niet ga gillen. Dat soort uitzonderlijke vondsten maakt dat je toch die bakken blijft doorspitten, ook al vind je negen van de tien keer niets. Inderdaad, het is flink verslavend...

Civilized Evil vind ik ook een sterk album vamn deze topper!