Throwing Muses - House Tornado (1988)

Vreemd genoeg nog geen enkel bericht bij deze ruwe diamant uit de jaren 80. Ook opvallend dat zelfs de TM fans op Musicmeter dit album niet hoger waarderen dan 4 sterren! Ik geef de volle mep. Sinds ik op 14-jarige leeftijd, in 1991, de alternatieve muziek ontdekte zijn de Muses altijd persoonlijke favorieten van me geweest; een destijds jonge vriendengroep uit Boston, die vanuit de schaduw van de Pixies de wereld bestookte met hun scherp gerande poprock. In mijn optiek hebben ze 3 perfecte albums gemaakt: het sombere, titelloze debuut uit 1986, House Tornado en The Real Ramona uit 1991, op korte afstand gevolgd door Red Heaven en Hunkpapa. Na Red Heaven werd het allemaal iets minder relevant. Sommige cd's worden gekocht, krijgen enkele weken aandacht en een mooi cijfer, om vervolgens voor lange tijd in de kast te verdwijnen. House Tornado is echter een album dat me blijft fascineren; het zit in mijn hart. Nummers als Colder, Run Letter, Walking in the Dark... zucht... Ik krijg bij de tempoversnelling in de derde minuut van Run Letter nog altijd dat zelfde gevoel als eerst. Toch mooi dat muziek zoiets met je kan doen...

ah ja, hier stond nog niet veel! Bij mij hetzelfde verhaal als strangeways, ongeveer op dezelfde leeftijd naar indiebandjes gaan luisteren en deze dus ook heel veel gedraaid. Nu al heel lang niet meer gehoord trouwens, goeie reden om em weer es ff op te zoeken. Goeie herinneringen aan. Throwing muses was live ook een fijne ervaring. (in '92 voor het laatst gezien...)

Ik heb ze in 2003 nog zien optreden in Tivoli, Arnold, naar aanleiding van het laatste album. Leuke ervaring, zeker omdat ze na al die jaren nog gewoon Vicky's Box van hun debuutalbum speelden.

Heb het album vandaag weer een paar keer beluisterd. Wat zijn de teksten van Kristin Hersh toch heerlijk maf en tegelijkertijd geniaal zeg. Regels als "Does love sit cold 'til you put in somewhere? / Do objects spit it at your heart?" heb ik al zo vaak gehoord dat ik het eigenlijk als heel gangbare zinnen ben gaan zien.

Als het over TM gaat heeft iedereen het trouwens altijd alleen over Hersh, maar David Narcizo mag ook wel eens genoemd worden. Niet alleen haar meest loyale bandlid, maar ook een van de beste, meest inventieve drummers die ik ken.

Was ik ook, Tivoli in 2003

Ik vond de band omgemeen fel spelen, bepaald niet bezadigd of zo.
Hun laatste plaat (uit 2003) is ook zeker geen ongeinspireerde herhalingsoefening, hij komt knalhard uit je speakers.

Deze House Tornado Is echter niet direct mijn favoriete Muses plaat. Run Letter is een heel fraai lied, ik vind Walking in the Dark ook leuk ... maar er staan ook nogal wat van die mekker-nummers op zoals Saving Grace. Wat ze daar met haar stem doet bevalt me niet, vooral ook omdat dat maniertje later zo ongelooflijk vaak door vrouwelijke stemmen werd herhaald (bv de vreselijke Heather Nova)

Als je bij vrouwelijke zangpartijen visioenen van geiten krijgt dan is er iets mis

toch een 3,5

Haha, ja, ik kan me voorstellen dat de manier waarop ze het woordje "saving" zingt je aan gemekker doet denken. Ik heb er zelf niet zo'n last van, wellicht ook omdat ik me nooit in de muziek van Heather Nova verdiept heb. Sleater-Kinney vind ik trouwens ook zo'n (overgewaardeerd) meidenbandje dat qua song-structuren en zang veel van TM gejat heeft, maar dat terzijde.

Persoonlijk vind ik de eerste 5 door Hersh geschreven nummers (Colder, Mexican Women, Juno, Marriage Tree, Run Letter) en het slotnummer echt iets magisch hebben. De liedjes van Tanya Donelly daar heb ik vaak wat minder mee, maar het laatste stuk van River is ook klasse.

de beste Muses nummers staan wat mij betreft op het debuut, en op Red Heaven

Flying van de laatste vind ik ook erg sterk.

Dit is ook mijn favoriet tegelijkertijd met hun debuut. Vijf sterren dus.
Ik vind de melodieuze baspartijen Leslie Langston juist erg fascineren die ik later op hun platen mis. Jammer dat ik ze in 2003 nog niet kende!Ik wil graag Vicky's Box een keertje live meemaken.
Dix-
Nu moet ik elke keer aan die geiten uit de Sound Of Music denken als ik Saving Grace opzet. Na een sombere dag een reden des te meer dit nummer op te zetten!

Geweldige plaat. Staat wat in de schaduw van de eerste, maar ik vind deze beter. Omdat hij over de hele lengte blijft boeien, waar het debuut na een geniale eerste helft wat instort.