Michel Polnareff - Coucou Me Revoilou (1978)
mijn stem
3 stemmen
Frankrijk
Pop
Label: Atlantic
-
Magicman (2:56)
-
Le Cigare à Moteur (3:17)
-
Une Simple Mélodie (3:35)
-
Une Femme (2:59)
-
Le Clochards des Jumbos (2:36)
-
À Paris Sur Mer (3:05)
-
Une Histoire Lamentable (3:18)
-
J'ai Tellement de Choses à Dire (4:24)
-
Coucou, Me Revoilou (4:33)
0
geplaatst: 20 september 2022, 19:47 uur
Coucou Me Revolte (Hallo, ik weer !) is het 6e album van deze Franse artiest. Polnareff werd geboren in een kunstminnende familie. Zijn moeder, Simone Lane, was danseres en zijn vader, Leib Polnareff (of Léo Poll), was een Russisch-joodse immigrant uit Odessa die samenwerkte met Édith Piaf.
Michel Polnareff woont intussen (1978) in de Verenigde staten. Na zijn successen in de jaren 60 gaat er van alles mis in de jaren 70. In 1970 pleegt zijn vriend Lucien Morisse zelfmoord, hij heeft een relatiecrisis en raakt zwaar depressief. In 1972 is het schandaal van de poster van zijn tour Pollnarevolution, waarhij met ontbloot achterwerk op staat. Zijn manager gaat er met zijn geld van door gaat en Michel Pollnareff is failliet en toen overleed zijn geliefde moeder ook nog. Door dit alles vertrekt hij naar de Verenigde Staten om in anonimiteit te leven maar nog wel muziek en platen te maken.
In 1977 schrijft hij het nummer 'Lettre a France' dat op deze plaat staat. Een nummer vol heimwee naar Frankrijk, het land dat hem ergens uitgekotst had. Te apart, te controversieel, te provocerend. Het nummer 'Lettre a France' was direct een groot succes en was en is nog steeds erg populair. Pas in 1989 verkast Michel Pollnareff weer naar Frankrijk en neemt dan het album Kama Sutra (hoezo controversieel , provovcerend ?) op met als gitarist Mike Oldfield.
Het album Coucou Me Revoilou is een wat aparte plaat. Het begint bijna live, het publiek gilt en roept, de muziek klinkt wel maar nog geen gezang van Pollnareff. Mist Pollnareff het publiek of denkt hij dat het publiek hem mist.
De nummers zijn afwisselend, sommigen lijken wat op Claude Francois (niet echt een compliment) ,sommige nummers zouden niet misstaan op Roger Glover's Butterfly Ball, soms voel je de heimwee en dan weer krijg je een flauwekul liedje. Michel Pollnareff blijft onvoorspelbaar, ook op dit album van 1978, waar de punk en new wave nog heel ver weg lijken. Maar chanson, funk, rock, pop, disco komt allemaal wel langs, geheel passend in de jaren 70.
Opmerkelijke artiesr, zeker interessant hem te volgen in al die jaren.
Michel Polnareff woont intussen (1978) in de Verenigde staten. Na zijn successen in de jaren 60 gaat er van alles mis in de jaren 70. In 1970 pleegt zijn vriend Lucien Morisse zelfmoord, hij heeft een relatiecrisis en raakt zwaar depressief. In 1972 is het schandaal van de poster van zijn tour Pollnarevolution, waarhij met ontbloot achterwerk op staat. Zijn manager gaat er met zijn geld van door gaat en Michel Pollnareff is failliet en toen overleed zijn geliefde moeder ook nog. Door dit alles vertrekt hij naar de Verenigde Staten om in anonimiteit te leven maar nog wel muziek en platen te maken.
In 1977 schrijft hij het nummer 'Lettre a France' dat op deze plaat staat. Een nummer vol heimwee naar Frankrijk, het land dat hem ergens uitgekotst had. Te apart, te controversieel, te provocerend. Het nummer 'Lettre a France' was direct een groot succes en was en is nog steeds erg populair. Pas in 1989 verkast Michel Pollnareff weer naar Frankrijk en neemt dan het album Kama Sutra (hoezo controversieel , provovcerend ?) op met als gitarist Mike Oldfield.
Het album Coucou Me Revoilou is een wat aparte plaat. Het begint bijna live, het publiek gilt en roept, de muziek klinkt wel maar nog geen gezang van Pollnareff. Mist Pollnareff het publiek of denkt hij dat het publiek hem mist.
De nummers zijn afwisselend, sommigen lijken wat op Claude Francois (niet echt een compliment) ,sommige nummers zouden niet misstaan op Roger Glover's Butterfly Ball, soms voel je de heimwee en dan weer krijg je een flauwekul liedje. Michel Pollnareff blijft onvoorspelbaar, ook op dit album van 1978, waar de punk en new wave nog heel ver weg lijken. Maar chanson, funk, rock, pop, disco komt allemaal wel langs, geheel passend in de jaren 70.
Opmerkelijke artiesr, zeker interessant hem te volgen in al die jaren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.