Cheap Trick - In Color (1977)

Wat heb ik een hekel aan het nummer I Want You To Want Me. Voor de rest vind ik het gewoon een flauw plaatje. Met een aantal aardige rockliedjes.

Ik zie dat de albums van cheap trick niet zo hoog scoren op musicmeter. Verwondert me wel een beetje. Niet dat de eeuwigheidswaarde van hun muziek nou zo hoog ligt, maar ik vind dat ze pakkende liedjes maken en die met veel enthousiasme spelen. Beetje uit-de-losse-pols-geluid; prettig....

Van deze "in color" vind ik vooral kant 2 ( ik heb hem op vinyl) zeker de moeite waard!

Ben het eens met Postvalk, maar wil benadrukken dat cheap trick al jaren standaard kwaliteit afleveren en trouw zijn aan hun oorsprong, en slechts één slechte CD gemaakt hebben.

Clock Strikes Ten, vind ik het leukst.
De albums hier voor en erna zijn wel duidelijk beter.

Redelijk plaatje. Ik vond dat "Clock Strikes Ten" er echt uitsprong. Verder vind ik het verrassend dat "I Want You to Want Me" een hit werd, want ik vind dat nummer zo'n beetje het slechtste nummer van de hele plaat.

Het is zeker het minste nummer van de plaat, maar ook wel anders dan de uiteindelijke hit versie want die rockt veel meer en klinkt veel meer "af" dan deze versie die hier een beetje aan het huppelen gaat met een verschrikkelijke fade-out.

Iets beter album van Cheap Trick dan het debuut, maar het blijft matig.
Wat een afknapper is I want you, in vergelijking met de Live versie.

Toch een halfje er bij. Ik vind het stiekem toch wel een sterke plaat. De bijna hillbilly (met jaren 50 orgelsolo) versie van I Want you als dieptepunt maar dat wordt later in de plaat meer dan goed gemaakt. Het afsluitende trio zijn de beste van het stel.

Prima tweede album, maar wel erg poppy geproduceerd. Als je de nummers live hoort, klinken ze behoorlijk anders. Cheap Trick was hier zelf ook niet zo tevreden over. Zij namen in de jaren '90 een nieuwere versie op (Albini version), die nooit officieel is uitgebracht maar wel te vinden is op het net.

Verwachte niet veel van dit album, misschien dat 'ie daarom wel prettig meevalt. Big eyes is mijn favoriet, een heerlijke heavy gitaarsound. Zo poppy is het ook weer niet - en wat zou daar überhaupt mis mee zijn?