Cilla Black - Cilla (1965)

Cilla Black scoorde in de jaren '60 een aantal hits die ik nog steeds graag terughoor, maar dit eerste album van haar is niet meer dan aardig. Niet dat het echt ondermaats is, maar ze is tenslotte geen Dusty Springfield. En al doet ze echt wel haar best, en al was George Martin dan ook de producer, haar cover van bijvoorbeeld Every Little Bit Hurts en Baby It's You stellen toch een beetje teleur en staan in de schaduw van Brenda Holloway, Shirelles en Beatles. Dancing in the Street vind ik dan wel weer genietbaar.

Love Letters (waarop Sounds Incorporated haar naar ik meen begeleiden), vind ik best oké, al zijn er natuurlijk betere versies.

Dat het een weinig stijlvast album is, wordt pijnlijk duidelijk als je Ol' Man River en You'd Be So Nice to Come Home To hoort, met die stoffige big band-arrangementen.

Mooiste stuk op dit album is voor mij de prachtig gezongen ballad One Little Voice.