Elvis Costello - North (2003)

Goeie plaat voor op een regenachtige namiddag, hij ligt alleen wat zwaar op de maag, kan zelfs snel vervelen als je niet in de juiste stemming bent. Dat hoeft geen nadeel te zijn, het maakt alleen dat ik deze plaat niet snel draai... Painted From Memory bestaat dan meer uit toegankelijkere stukken, die ook meer 'liedjes' zijn

Ik was nooit een echte fan van al zijn materiaal maar zijn stem ligt mij heerlijk in het gehoor. Na Painted from Memory was ik blij met dit album. Een echt juweeltje.

Vind het zijn weemoedigste plaat die hij maakte; dit kwam uit op het
Deutsche Grammophon label, een label voor klassieke muziek.

Het is een zwaar georchestreerd en gearrangeerd album, en zal niet ieders peace of cake zijn, maar ja...

4.5 sterren !

**** 1/2

ik zag 'm na verschijnen van Delivery Man in Vredenburg (hij was ziek).. die ik niet terugvind overigens..

http://www.phonecast.nl/mov_2007.asp?id=712

Dit is weer zo'n album!!

Kopen, luisteren, en het kwartje valt niet.
Paar weken in de kast laten staan en dan op een late
avond weer eens proberen.

En ja hoor daar viel die, natuurlijk niet meteen alle nummers maar
Someone took the words away en Let me tell you about her zijn van
grote schoonheid.

4 sterren

Een album waar voor mijn part niets bijzonders in zit buiten de poëtische teksten.

Een jazzy getint easy-listening-album van Elvis Costello, anders dan ik van hem had verwacht. Dit album kan ik wel waarderen, maar draai het enkel 's avonds laat af. Toch een interessant album in Costello's oeuvre omdat hij ook als crooner weet te overtuigen.

wat vreemde ontoegankelijke plaat van costello , jazzy , klassiek , niks met rock te maken , enfin wat wilde hij bewijzen , iets tegenover diana krall ????

ik vind het wel geen slechte plaat , de eerste 4 nummers zijn zelfs zeer goed , daarna gaat de kwaliteit naar beneden en is het nieuwtje ervan af , vooruit 6 op 10

De laatste tijd eens gaan lusteren naar wat mijn ouwe held zoal sinds het jaar 2000 gemaakt heeft. Als eerste North. Ik had al niet zoveel op met de crooner Costello op dat album met Burt Bacarach, maar hier is het wel heel erg slappe thee.
Nergens wordt het gezapige easy listeningsfeertje doorbroken door iets wat jazzy swingt, laat staan een pakkende melodie.
Zijn stem komt nog wel redelijk goed naar voren en ik geloof ook wel dat Costello tegenwoordig heel wat meer zangtechniek in huis heeft als de jongen van Watching the detectives destijds. Maar dat interesseert me eigenlijk niet.
Late night jazz of rock and roll, het ene nummer moet toch op zijn minst van het andere te onderscheiden zijn en dat lukt me op North al nauwelijks.

's Ochtends na het opstaan of vlak voor het slapen gaan wel een rustgevend album. Echter, geweldig is het niet. Er zit geen top crooner nummer tussen en soms komt het wel wat geforceerd over. Geen top album dus maar kan wel lekker zijn op de achtergrond of om in te dommelen.
Ik heb de sacd-versie. Surround sound had wel wat meer body kunnen krijgen, zeker met het gebruik van de verschillende instrumenten op dit album. Gemiste kans.

Een van de mooiste trompetsolo's in 'Let Me Tell You About Her' ooit gehoord. Alleen al daarom is dit album de moeite waard!

Een beetje te veel van hetzelfde, maar toch wel een aangenaam album. 'Still' is opgedragen aan zijn echtgenote Diana Krall en vind ik een heel breekbaar liedje. De dame zelf beluister ik niet zo graag, jazz is niet meteen mijn ding.

Ooit ook aangeschaft om de collectie enigzins compleet te houden ,maar ik ben er niet echt enthousiast over. Het is zo stroperig en zelfs in de late uurtjes bij een knetterend haardvuurtje en een lekker drankje doet dit mij niks .Aardige liedjes ,maar qua begeleiding zo zouteloos dat zelfs mijn Argapornissen vroegen of er iets anders op mocht ? 2 en halve ster voor de aardige liedjes

Ben ik echt de enige muziekliefhebber in de wereld die dit een meesterwerk vind? Het is inderdaad een heel melancholische en jazzy kant die de meester hier toont maar de nummers raken mij op een heel diepe emotionele manier. Still is één van mijn lievelingsliedjes ( ik heb er zo nog wel een paar van hem) en ook Someone Took The Words Away is groots. Maar het hele album is dus van een breekbare schoonheid.