Orphanage - By Time Alone (1996)

Deze band begon ongeveer in dezelfde periode als Within Temptation; alleen bleef Orphanage meer bij de Dark Side van de Gothic Rock. Rosan van der Aa is een prima zangeres; neigt meer naar de klassieke zang.
Voor liefhebbers van The Gathering tijdens de Enter periode.

Voor liefhebbers van The Gathering tijdens de Always periode en Within Temptation tjdens de Enter periode bedoel je.

Was destijds een van mijn favoriete platen. En nog steeds is het erg goed allemaal. Er zit zoveel meer in dan alleen maar een beetje keyboards, vrouwenzang en grunts.
Vooral de gitaarriffs zijn fantastisch. Groovend, strak en polyritmisch. En dat was vóór de tijd dat de hele wereld Meshuggah begon na te doen.

Lekker album. Ik hoop morgen te kunnen gaan genieten van een optreden van La-Ventura op het bevrijdingsfestival. La-Ventura is een nieuwe gothic-metal band opgericht door de drummer van Orphanage. Hun optreden duurt maar 45 minuten, maar ze hebben ook nog maar 1 cd met 10 nummers. Hopelijk grijpen ze terug op de stijl van Orphanage.

Prachtig album van de grondleggers van de Nederlandse Gothic-scene. Dankzij Orphanage is bv. Within Temptation groot geworden.

Het album zelf is een juweel. Het enige wat je kan verwijten is het MAVO-D engels van Rosan. Iets wat mij overigens niet stoort. De composities zitten goed in elkaar, nergens wordt het rommelig of onoverzichtelijk, terwijl men ook geëxperimenteerd.

Kortom, 1 van mijn all time favorites. Tot nu toe niet geëvenaard door een Nederlandse gothic/metalband.

Helaas is de grunt op deze plaat erg vlak en monotoon, wat het totaalplaatje toch wat naar beneden haalt. Het andere stemmenwerk(bvb. refrein van Deceiver) is wel erg goed. De riffs en de veelal oosters aandoende melodieën eroverheen zijn best lekker.

Orphanage had goede ideeën. Beetje gothic, beetje wave. Niet al te doomy. Zangeresje d'r bij. Nederland liep voorop met dat soort bandjes. Het jammer dat het in de uitvoering allemaal zo tam en vlak is gebleven. De grunt van Oosthoek is hier inderdaad erg braaf. En dat steekt. Wil je grunts gebruiken, zorg dan ook dat de luisteraars tot aan de oksels in de smerige kots komen te zitten. Anders heeft het geen zin. By Time Alone heeft geluidstechnisch wat voorsprong op Oblivion, maar dat album vind ik wel iets charmanter.

Een jaar of tien geleden luisterde ik veel naar Nederlandse gothic metalbands als Within Temptation, After Forever en Autumn, zonder ooit van Orphanage gehoord te hebben, hoewel die band toch een gothic metalpionier is. Intussen is Autumn muzikaal een andere weg ingeslagen, en overdrijf ik als ik schrijf zelden naar WT en AF te luisteren. Ik luister het praktisch nooit meer.

Dit By Time Alone komt echter zo nu en dan voorbij. Orphanage weet hier een aantal sterke nummers te presenteren. Bijna elk nummer heeft wel een riff, melodie of stuk tekst dat blijft hangen, en ook de sfeer op dit album bevalt me prima: donker, maar toegankelijk.
Daar staat tegenover dat dit album niet bepaald geweldig klinkt. Voor mijn gevoel had dit album veel intenser kunnen klinken met een andere productie. Met name op de plaatsen waar het tempo omhoog gaat, is de basdrum niet goed te horen.

Met een beter geluid had dit geluid wellicht een hogere score gekregen. Nu kom ik uit op 3.5*. Dit album zal nog regelmatig voorbij komen, en ik ben benieuwd naar de andere albums van Orphanage.

3.5*

Op alle fronten nog een stap beter dan het debuut. Het laddervette geluid incluis. Nog sterkere composities, drie favorieten uitzoeken is voor mij eigenlijk onmogelijk.

Ik vind dit helemaal geen vet geluid hebben. Muzikaal wel goed trouwens maar iets te tam, had van mij wel wat harder of met wat meer melancholie gemogen. Een Draconian bijvoorbeeld vind ik dit wel een stuk beter doen.